راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٠ - نكوهش خودخواهى و اظهار علائم تكبّر
نكوهش خودخواهى و اظهار علائم تكبّر
پيامبر (ص) فرمود: «خدا به مردى كه لباس خود را از روى غرور بر زمين بكشد نگاه نمىكند.»«٣٧»
پيامبر (ص) فرمود: «در همان حالى كه مردى در لباس خويش خودخواه و خودپسند مىشود خدا او را به زمين فرو مىبرد و تا روز قيامت در زمين فرو مىرود.»«٣٨»
پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه لباسش را با تكبّر بر زمين بكشاند خدا در روز قيامت به او ننگرد.»«٣٩»
پيامبر (ص) فرمود: «هرگاه امّتم دستكشان و متكبّرانه راه روند و رومى و ايرانى به آنان خدمت كنند، خدا بعضى از آنها را بر بعضى مسلّط سازد.»«٤٠» ابن اعرابى گفته است: منظور راه رفتنى است كه با تكبّر و ناز و غرور باشد.
پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه خود را بزرگ شمارد و با تكبّر و ناز و غرور راه برود خدا را در حالى ملاقات كند كه بر او خشمگين است.»«٤١»
روايت شده كه عمر بن عبد العزيز پيش از رسيدن به خلافت به زيارت خانه خدا رفت. پس طاووس (نام شخص است) به او نگريست در حالى كه او خودخواهانه راه مىرفت. پس با انگشت خود به پهلوى او اشاره كرد، آنگاه گفت: اين راه رفتن شايسته
«٣٧» اين حديث را مسلم در صحيح ، ج ٦، ص ١٤٧، روايت كرده و بغوى در المصابيح ، ج ٢، ص ١١٩، روايت كرده و عبارت از اوست .
«٣٨» اين حديث را ابويعلى و طبرانى و بزار از حديث عباس بن عبدالمطلب روايت كرده ، و در صحيح بخارى و مسلم از حديث ابوهريره مورد اتفاق است .
«٣٩» اين حديث را بغوى در المصابيح ، ج ٢، ص ١١٩، روايت كرده و عبارت از اوست و از حديث ابن عمر مى باشد.
«٤٠» اين حديث را ترمذى در (سنن )، ج ٩، ص ١١٨، روايت كرده و در آن المطيطباء آمده است و در نهايه الميطاء است و نقل كرده كه با الف ممدوده و مقصوره هر دو قرائت شده است .
«٤١» اين حديث را احمد و بخارى در الادب المفرد، از حديث عبداللّه بن عمر به سندى ضعيف روايت كرده اند چنان كه در جامع الصغير، آمده است .