راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٤٤ - درمان ريا و راه درمان قلب در ريا
مىجنگد- يعنى از مغلوب شدن يا از اين كه بر مغلوب شدنش نكوهش شود و بگويند فلانى مغلوب شد بيزار است- (و گفت مرد، مىجنگد كه موقعيّت پيدا كند- اين همان طلب لذّت مقام و محبوب شدن در دلهاست- و مرد مىجنگد تا از او ياد شود- اين همان ستايش به زبان است)- پس رسول خدا (ص) فرمود «هر كس براى علوّ برترى كلمة الله بجنگد در راه خدا جنگيده است.»»
ابن مسعود گويد: هرگاه دو صف (اسلام و كفر) با هم برخورد كنند فرشتگان نازل مىشوند و نام مردم را بر حسب درجاتشان مىنويسند، فلانى براى ستوده شدن مىجنگد، فلانى براى ملك يعنى طمع دنيا مىجنگد.
پيامبر (ص) فرمود: «كسى كه بجنگد و جز پاى افزار شتر چيزى نطلبد مزدش همان است كه قصد كرده است.»«٩٢» اين سخن اشاره به طمع است، گاه ستايش نمىخواهد و به آن طمع ندارد ولى از رنج نكوهش مىپرهيزد مانند بخيلى كه در ميان بخشندگان قرار گيرد كه مال بسيارى صدقه مىدهند، اندكى صدقه مىدهد تا به بخل منسوب نشود. او طمع ستايش ندارد، چرا كه ديگران بر او سبقت گرفتهاند، و مانند ترسويى كه در ميان شجاعان است و از بيم نكوهش از جنگ نمىگريزد وى طمع به ستايش ندارد در حالى كه ديگران بر صف نبرد هجوم بردهاند ولى چون از ستايش نااميد است از نكوهش بدش مىآيد، و مانند مردى كه در ميان گروهى است كه در تمام شب نماز مىگزارند، پس چند ركعت نماز مىخواند تا به تنبلى نكوهش نشود و طمع به ستايش ندارد. گاه آدمى مىتواند بر از دست دادن لذّت ستايش صبر كند ولى نمىتواند بر درد نكوهش شكيبا باشد همچنين گاه چيزى را كه به آن محتاج است نمىپرسد از بيم
«٩٢» اين حديث را مسلم در (صحيح )، ج ٦ ٧ ص ٤٦، چنين روايت كرده است : ان رجلا ساءل رسول اللّه (ص ) عن القتال فى سبيل اللّه عزوجل فقال : الرجل يقاتل غضبا و يقاتل حمية ، قال : فوقع راسه اليه و ما رفع راسه اليه انه كان قائما فقال من قاتل لتكون كملة اللّه هى العليا فهو فى سبيل اللّه.