راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦٠ - در فضيلت گمنامى

نزد تو آمده‌ام. پرسيد چه حاجتى است؟ گفت: دعايى به من بياموز. گفت: سبحان الله تو با اين مقامى كه دارى از من درخواست دعا مى‌كنى؟ سپس گفت: چه چيز تو را به مقامى كه من ديدم رسانده است؟ گفت: خدا را در آنچه به من امر و نهى فرمود اطاعت كردم پس از خدا درخواست كردم خدا هم به من بخشيد.

ابن مسعود گويد: سرچشمه‌هاى دانش، چراغهاى هدايت، خانه‌نشين، چراغهاى شب، دل زنده، و ژنده پوش باشيد، تا در ميان اهل آسمان معروف و در ميان اهل زمين پنهان و ناشناخته شويد.

ابو امامه گويد: پيامبر خدا (ص) فرمود: «همانا در ميان دوستان من از همه بيشتر به بنده مؤمنى رشك مى‌برند كه گناهش كم است و از نماز بهره‌مند است به بهترين صورت پروردگارش را مى‌پرستد و در نهان و آشكار او را اطاعت مى‌كند و در ميان مردم پنهان و گمنام است با انگشتان به او اشاره نمى‌شود و بر اين حالت صبر مى‌كند. راوى گفت: سپس رسول خدا (ص) دست بر هم زد و فرمود: مرگش زود مى‌رسد و ميراثش كم و گريه كنندگان اندكند.»«١٠»

فضيل گويد: به من خبر رسيده كه خداى متعال در بعضى امور كه به آن بر بنده‌اش منّت نهاده مى‌فرمايد: آيا به تو نعمت ندادم؟ آيا تو را پوشيده نداشتم؟ آيا تو را گمنام قرار ندادم؟

خليل بن احمد مى‌گفت: خدايا مرا در پيشگاه خودت از والاترين آفريدگانت و در نزد نفس خودم از پست‌ترين مخلوقاتت، و در نزد مردم از آفريدگان متوسّط خود قرار بده.

بنابراين اخبار و آثار نقل شده نكوهش شهرت و برترى گمنامى را به شما