روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٧٧ - ترجمه

زمان آن بود كه تحيّت او سلام باشد.

گفت:كه بود از ميان شما كه گفت يستاذن عليك حزب اللّه؟جعفر گفت:

من بودم.گفت سخن تو گو.

جعفر گفت:تو پادشاهى از پادشاهان زمين،و نزديك [١]تو بسيار نشايد گفتن.

مرا با اينان كلمتى چند است،بشنو تا من بگويم و ايشان جواب دهند و تو حاكم باش ميان ما.گفت:بگو.

جعفر گفت:بپرس از اينان كه ما آزاديم يا بنده‌ايم؟نجاشى [٢]بپرسيد.عمرو عاص گفت:بل احرار كرام من اشراف قومنا،بل آزادان و كريمان و اشراف قومند.

گفت:بپرس تا هيچ خونى به ناحق كرده‌ايم از اينان كه اينان طالب آنند؟ عمرو [٣]گفت:و لا قرطه [٤].

گفت:بپرس [٥]ما هيچ مالى اقتطاع كرده‌ايم كه اينان را مطالبه آن مى‌رسد؟ نجاشى گفت:اگر ايشان را بر شما دعوى مال باشد تا قنطارى باشد من غرامت كشم،آنگه بپرسيد.عمرو گفت:و لا قيراط،و نه قيراطى.نجاشى گفت:پس چه مى‌خواهى [٦]از ايشان؟ گفت:بدان اى ملك كه ما و اينان بر يك دين بوديم،و آن [٧]دين اسلاف ما بود.ايشان آن [٨]دين رها كردند،و ما برآن دين مانده‌ايم.

نجاشى گفت:آن دين چه بود كه اوّل برآن بودى [٩]؟و آن دين چيست كه اكنون بر آنى [١٠]؟جعفر گفت:امّا آن دين كه ما و ايشان برآن بوديم،دين شيطان و عبادت اوثان بود و كفران به خداى-عزّ و جلّ-بود،و سنگ و جماد پرستيدن بود،و اين دين كه به او آمده‌ايم،دين خداى است [١١]دين اسلام.رسول خداى اين دين از