روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٨٩ - ترجمه

[من] [١]پذرفتم براى تو آنچه [٢]در شكم من است آزاد كرده،بپذير از من كه تو شنوا و دانايى.

چون بهار بنهاد [٣]گفت:بار خدايا من بار نهادم به او ماده [٤]،و خدا داناتر است به آنچه بار نهاد،و نيست نر [٥]چون ماده [٦]،و من نام نهادم او را مريم،و من پناه او با تو دهم و فرزندانش [٧]از ديو رانده.

بپذيرفت [٨]او را خداى بپذرفتنى نيكو و برويانيد او را رويانيدنى نيكو [٩]،و بازگذاشت او را زكريّا،هرگه در شدى بر او زكريّا در محراب يافتى به نزديك او روزى.گفت [١٠]:اى مريم!از كجا آمد تو را[اين] [١١]؟ گفت:او از نزديك خداست كه خدا روزى دهد آن را كه خواهد بغير شمار.

آنجا بخواند [١٢]زكريّا خدايش را،گفت:خداى من بده مرا از نزديك خود فرزندى پاكيزه كه شنونده دعايى.

ندا كردند او را فريشتگان و او ايستاده بود نماز مى‌كرد [١٣]در محراب كه خداى مژده مى‌دهد تو را به