روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨٠ - ترجمه

و قوله: مِنْ سَيِّئٰاتِكُمْ ،«من»براى تبعيض است تا مكلّف مغرى [١]نشود به قبيح، و به اعتماد صدقه بر معصيت دليرى نكند [٢].و گفته‌اند:زيادت است.و بيشتر علما گفته‌اند [٣]:آيت [٤]در باب صدقه تطوّع است،براى آن‌كه [٥]اجماع علما است كه:

زكات فريضه اظهارش اولى‌تر از اخفا باشد براى دو [٦]وجه:يكى براى نفى تهمت تا مردم نگويند [٧]اين مرد زكات نمى‌دهد [٨]فاسق است از او تبرا كنند.دون تا مردمان بينند [٩]به او اقتدا كنند،چنان كه نماز فريضه در مسجد به جماعت فاضل‌تر[و اولى‌تر] [١٠]بود ازآن‌كه در خانه تنها،و نوافل در خانه اولى‌تر بود تا از ريا دورتر باشد.

و عمّار دهنى روايت كرد كه از باقر-عليه السلام-كه او گفت مراد بقوله تعالى: إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰاتِ ،زكات فريضه است، وَ إِنْ تُخْفُوهٰا مراد صدقه تطوّع است،و اسم صدقه هر دو را شامل است في قوله: إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ [١١].

سويد الكلبيّ روايت كرد از رسول-عليه السلام-كه او را [١٢]پرسيدند از:جهر در قرائت و اخفات،گفت:آن [١٣]چون صدقه است إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰاتِ فَنِعِمّٰا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوهٰا وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَرٰاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ .و اگر اين خبر درست بود،رسول -عليه السلام-آنگه [١٤]گفته باشد كه مردم مخيّر بودند در قرائت از ميان جهر و اخفات.