سعد همچنان كرد،آنگه حربه [٥]بر گرفت و با مجمع قوم شد.چو [٦]از دور پديد آمد،قوم گفتند:و اللّه كه نه سعد به آن روى بازآمد كه از اين جا رفت،بيامد و بنشست و روى به قوم كرد و گفت:يا بنى عبد الأشهل!چگونه دانيد [٧]مرا؟گفتند:

سيّد و رئيس و مطاع مايى،و راى تو از راى ما همه قوى‌تر،و نقيبه تو خجسته‌تر.

گفت:چون چنين مى‌دانى [٨]مرا،حرام است بر من كه از شما هيچ حديث شنوم تا به خداى و پيغامبر ايمان نيارى [٩].گفتند [١٠]:سمعا و طاعة لك،ما دانيم كه تو به ما جز خير نخواهى،و اگر به ما نخواهى به خود خير خواهى به هر حال،آنگه همه ايمان آوردند تا در بني عبد[الأشهل] [١١]هيچ مردى و زنى نماند الّا كه اسلام آورد.

و مصعب و اسعد زراره همچنين دعوت مى‌كردند تا هيچ سراى انصارىّ در مدينه نماند كه نه در آنجا جماعتى مسلمانان بودند از مردان و زنان،الّا به سراى [١٢]بني اميّة بن زيد و حطمه وائل،كه ايشان متوقّف بودند،براى آن‌كه ابو قيس بن الأسلت الشّاعر در ميان ايشان بود،و ايشان را منع مى‌كرد.

آنگه مصعب بن عمير برخاست با مكّه آمد و هفتاد مرد مسلمان با او بيامدند به مكّه،همه مجادل با مشركان قوم خود،و ميعاد ايشان با رسول-عليه السلام-به عقبه بود در روز ميانين ايّام تشريق [١٣]،و اين روز را روز بيعت عقبه دوم گويند [١٤]كعب بن مالك گفت:چون از حج فارغ شديم،و آن شب بود كه با رسول وعده

[١] .مر:تا محبّت اسلام بر وى غلبه كرد تا پيش ازآن‌كه كلمه عرضه كند.

[٢] .آج،لب،فق،مب،مر:كه.

[٣] .مر:كه در دين اسلام درآييد.

[٤] .آج،لب،فق،مب،مر:پاك.

[٥] .آج:حربه/حربه‌اى.

[٦] .فق،مب،مر:چون.

[٧] .فق:دانى/دانيد.

[٨] .مب،مر:مى‌دانيد.

[٩] .آج،لب:نياريد،مر:نياوريد.

[١٠] .مب،مر:همه گفتند.

[١١] .مج:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[١٢] .آج،لب،فق،مب،مر:الّا سراى.

[١٣] .مب،مر:ايّام التّشريق.

[١٤] .مب:دويم خوانند.