روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٠ - ترجمه

خداى آن پسر مرا زنده كند.گفت:من اين بكنم،و لكن اين جا فتنه و شرّى بباشد.

پادشاه گفت:لا ابالي،باك ندارم اندى [١]كه او باشد و من او را بينم [٢].

عيسى-عليه السلام-گفت:به شرط آن‌كه من اين دعا بكنم و بروم و مادر با من بيايد و ما را منع نكند كسى.گفت:روا باشد.

بر اين عهد كردند،و عيسى-عليه السلام-دعا كرد و خداى تعالى پسر او زنده كرد [٣].عيسى و مريم ازآنجا بيامدند.مردم آن شهر چون بديدند كه پسر او زنده شد، خروج كردند بر پادشاه و سلاحها بر گرفتند و گفتند:ما را اميد آن بود كه چون او بميرد ما از اين جور برهيم،كه او را فرزند و عقب نبود [٤].اكنون پسر بازآمد تا با ما همان كند كه پدر [٥]،و قتلى و فتنه‌اى عظيم پيدا آمد آنجا.و عيسى-عليه السلام- بيامد،چون به كنار دريا رسيد حواريّان جماعتى بودند،صيّادان ماهى بر كنار دريا ماهى مى‌گرفتند.ايشان را گفت [٦]:شما چه مردمانيد [٧]؟گفتند:ما صيد ماهى كنيم [٨].گفت:صيد ماهى چه خواهيد كردن [٩]،بياييد تا صيد بهشت و رضاى خدا كنى [١٠].گفتند:چگونه؟گفت:من پيغامبر خدايم [١١]و ايشان را دعوت كرد و معجزه نمود.ايشان ايمان آوردند.ايشان را گفت:من انصاري الى اللّه.

سدّى و ابن جريج و كسائى گفتند:«الى»به معنى مع است،چنان كه عرب گويد:الذود الى الذّود ابل،اى مع الذّود.اين مثلى معروف است،و نابغه گفت:

فلان تتركنّي بالوعيد كأنّني الى النّاس مطلىّ به القار اجرب
و قال آخر:

ولوج ذراعين [١٢]في بركه الى جؤجؤ رهل [١٣]المنكب