كسر الشّين،و اين روايت ابو العاليه است عن زيد بن ثابت و روايت معاوية بن قرّة عن عبد اللّه بن العبّاس،انّه قال:انها زاء فزوّها،اى اقراها بالزّاء،و الانشاز الرّفع،اى كيف نرفعها و نزعجها،يقال:انشزته فنشز،اى رفعته فارتفع،و منه نشوز المرأة على زوجها.و نشز الغلام اذا ارتفع،در اين استخوانها نگر كه ما چگونه از زمين برداريم و بر يكدگر نشانيم.

عبد اللّه عبّاس و سدّى گفتند:«نخرجها»،بيرون آريم آن را.كسائى گفت:

ننبتها و نعظمها،برويانيم آن را و بزرگ گردانيم.نافع و ابن كثير و ابو عمرو و يعقوب خوانند،و در شاذّ قتاده و عطا و ايّوب:ننشرها بالرّاء و كسر الشّين و ضم النّون،اى نحييها،كه چگونه زنده كنيم آن را،يقال:انشر اللّه الموتى نشرا،فنشروا هم نشورا، قال اللّه تعالى: ثُمَّ إِذٰا شٰاءَ أَنْشَرَهُ [١]و قال تعالى: كَذٰلِكَ النُّشُورُ [٢]،و قال حارثة بن بدر الغدانيّ:

فأنشر موتاها و اقسط بينها فبان و قد ثابت اليها عقولها
و قال الاعشى في«نشر»لازما[٣٥١-ر]:

حتّى يقول النّاس ممّا راوا يا عجبا للميّت النّاشر
و بعضى اهل لغت گفتند:«نشر»هم لازم است و هم متعدّى،يقال:نشر [٣]اللّه الموتى نشرا فنشروا نشورا،كالرّجع و الرّجوع.و النشر ضدّ الطّى.و در شاذّ نخعى[بر اين لغت] [٤]خواند:«ننشرها»بفتح النّون و ضمّ الشّين.

ثُمَّ نَكْسُوهٰا لَحْماً ،آنگه گوشت بر او پوشيم [٥].و جامه را از اين جا كسوت گويند [٦]كه تن بازپوشد.«لحما»،نصب بر تمييز باشد،و شايد كه مفعول دوم [٧]بود، چه«كسوته»به معنى البسته باشد،[و آن را دو مفعول] [٨]بايد.

[١] .سوره عبس(٨٠)آيه ٢٢.

[٢] .سوره ملائكه(٣٥)آيه ٩.

[٣] .آج،لب،فق،مب،مر+لهم.

[٤] .اساس،مب:ندارد،با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٥] .وز،آج،لب،فق،مب،مر:پوشم.

[٦] .اساس خوانند،با توجّه به تب و اتّفاق نسخه بدلها تصحيح شد.

[٧] .آج،لب،فق،مب،مر:دويم.

[٨] .اساس:زير وصّالى رفته،تب ندارد،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.