الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٦٢ - فصل ذكر بيان احتجاج حضرت فاطمه بنت رسول ايزد تعالى و تبارك بر قوم در وقت منع ضياع فدك

مقدّسه را بر ايشان بار گرداند ، و اگر كسى از قول و فعل او ابا و انكار كند تا آن كس بواسطه ء رضاى ايزد أقدس در ميدان قتال سپر و تلاش چندان كه او را بمقرّ نيران رساند يا بزخم خراش مبتلا گرداند ، از پياده و سواره متمرّدان بغير اطاعت بگذرد و از هيچ أحدى وهم و ملال از جنگ و جدال ندارد تا تمامى ايشان را بمنهل سعير مستقرّ گرداند ، و آن جماعت را از چرك و ريم أبدان دوزخيان سيراب دربان سازد ليكن اين قتال و جدال على ( ع ) با أرباب نفاق و لجاج بعد از اعلام و اعلان و باثبات دليل و احتجاج است .
علىّ بن أبى طالب عليه السّلام هرگز به لاطايل متجلَّى بزخارف دنيوى و بغنا و ثروت اين جهان فانى راضى نگشته و پاى از دنيا بيرون نخواهد گذاشت مگر بصنعت سخا و عطا و بزىّ شجاعت و شعبه ء كفالت مردان خدا ، و زود مردان شما را حال زاهد از دنيا و راغب بآن و أوضاع صادق در أفعال و أقوال از كاذب آن ظاهر و عيان خواهد شد .
اگر ايشان متابع أمين صادق مىشدند بمنافع صورى و معنوى مشفّع و فايق ميگشتند ليكن چون تكذيب صادق و تصديق كاذب نمودند بيقين به جزاى كسب عمل خود خواهند رسيد .
آنگاه فرمود كه : * ( وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ وَلكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * * ( وَالَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ) * .
يعنى اگر أهل قرى كه سكنه ء مكَّه اند ايمان آرند و بصفت تقوى و رستگارى متّصف باشند هر آينه با بركات آسمان و زمين بروى ايشان مفتوح ميگردانيم ليكن ايشان تكذيب كردند پس ما ايشان را بعمل و كسب ايشان مؤاخذه نموديم