[١] سماوى در زندگينامه وى نوشته است: قتل وى پيش از ظهر و در حمله نخست بود. (ابصار العين، ص ١٩٣). ولى مامقانى درباره اينكه او پيش از ظهر به قتل رسيد چيزى ننوشته است. (ر. ك: تنقيح المقال، ج ١، ص ١٩٨ و مستدركات علم رجال الحديث، ج ٢، ص ٩٧). ديگران نيز وى را در شمار شهيدان حمله نخست نياورده‌اند. (ر. ك: الحدائق الورديه، ص ١٢٢، تسمية من قتل مع الحسين، ص ١٥٥، مناقب آل ابى‌طالب، ج ٤، ص ١١٣).

[٢] سماوى به نقل از صاحب حقائق الورديه وى را در شمار شهيدان حمله نخست آورده است. (ر. ك: ابصار العين، ص ١٧٣، الحقائق الورديه، ص ١٢٢، نيز ر. ك: وسيلة الدارين، ص ١١٦- ١١٧، شماره ٢٦). مامقانى در تنقيح المقال (ج ١، ص ٢٤٣) پس از ذكر گرويدن وى به امام (ع)، بعد از ردّ پيشنهادهاى آن حضرت، مى‌نويسد: «اين كاشف از نيروى ديانت و برتر بودن وى از مرتبه وثاقت است. درباره ثبات قدم وى در اسلام و ديانت وى نوشته‌اند كه وى در محاصره المجبر شركت داشت. پس از آنكه مرتدان را براى كشته شدن بيرون آوردند، حمله كرد تا عموى خويش را بكشد. او گفت واى بر تو آيا مرا مى‌كشى در حالى كه من عمويت هستم! گفت: تو عموى منى و اللَّه پروردگار من است؛ و او را كشت».

[٣] سماوى درباره زندگينامه وى نوشته است: به گفته ابن شهر آشوب وى در حمله نخست كه شمارى از ياران حسين (ع) در آن به شهادت رسيدند كشته شد؛ و اين در پيش از ظهر روز دهم بود. (ابصار العين، ص ١٣٣). ولى ما در فهرستى كه ابن شهر آشوب از شهيدان حمله نخست ارائه داده است (المناقب، ج ٤، ص ١١٣) نام وى را در زمره شهيدان حمله نخست نيافتيم.

[٤] زنجانى در وسيلة الدارين (ص ١٥٥- ١٥٦، شماره ٧٦) مى‌نويسد: «شيخ طوسى در رجال خويش (ص ٧٤) مى‌نويسد: شبيب بن عبداللَّه نهشلى بصرى از ياران حسين است». محمد صادق بحر العلوم در ذيل اين سخن شيخ طوسى مى‌نويسد: به نوشته سيره نويسان، وى از اصحاب اميرالمؤمنين (ع) بود كه به امام حسن (ع) و سپس به امام حسين (ع) پيوست و در كربلا در حمله نخست همراه ياران آن حضرت به شهادت رسيد ... در وسيلة الدارين (ص ٢١٩) آمده است: به نوشته سيره نويسان، شبيب بن عبداللَّه نهشلى از اصحاب اميرالمؤمنين بود و در جنگهاى سه گانه آن حضرت شركت داشت. پس از آن حضرت به ترتيب به فرزندان وى يعنى امام حسن و امام حسين (ع) پيوست. وى از اصحاب خاص امام حسين (ع) بود. وقتى حضرت از مدينه به قصد مكه بيرون آمد با وى همراه شد و تا وارد شدن آن حضرت به كربلا ايشان را همراهى كرد. چون روز طف فرا رسيد به پيكار برخاست و همراه كسانى كه در حمله نخست و پيش از ظهر كشته شدند، به شهادت رسيد. در روايتى آمده است كه او در مبارزه‌اى تن به تن كشته شد، اللَّه اعلم. در زيارت ناحيه مقدسه آمده است: «السلام على شبيب بن عبداللَّه نهشلى».