با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢ - ٧ - شط فرات

٥- عمورا

قطب راوندى از امام باقر (ع) روايت مى‌كند كه فرمود: حسين بن على (ع)، پيش از كشته شدن، به يارانش فرمود:

«رسول خدا (ص) فرمود: پسرم! تو به سوى عراق رانده خواهى شد؛ و آن سرزمينى است كه پيامبران و جانشينان پيامبران در آنجا ديدار مى‌كنند. آن زمينى است به نام عمورا و گروهى از يارانت با تو در آنجا به شهادت مى‌رسند. آنان درد تماس با آهن را احساس نمى‌كنند؛ و اين آيه را تلاوت فرمود: «گفتيم اى آتش بر ابراهيم سرد و سلامت باش»، جنگ بر تو و بر آنان سرد و سلامت است، پس مژده باد شما را ...» [١]

٦- ارض بابل‌

ابن عساكر نقل مى‌كند كه عمرة دختر عبدالرحمن، طى نامه‌اى به امام (ع) خطر اجابت دعوت كوفيان را به آن حضرت گوشزد كرد؛ و او را به فرمانبردارى و همراه بودن با جماعت فرمان مى‌داد! و به ايشان خبر داد كه به سوى قتلگاهش مى‌رود. او مى‌گويد: گواهى مى‌دهم كه عايشه برايم نقل كرد كه رسول خدا فرموده است: حسين در ارض بابل (سرزمين بابل) به قتل مى‌رسد. [٢]

٧- شط فرات‌

ابن ابى شيبه از عبدالله بن يحيى حضرمى از پدرش نقل مى‌كند كه هنگام سفر حضرت على (ع) به صفين، چون حضرت به نينوا رسيد صدا زد: «اى ابا عبدالله شكيبايى، اى ابا عبدالله شكيبايى». گفتم: منظور از ابا عبدالله كيست؟ فرمود: بر رسول خدا (ص) وارد شدم و چشمانش را گريان ديدم. گفتم: اى رسول خدا (ص) چه شده كه در چشمان شما اشك مى‌بينم؟ آيا كسى شما را به خشم آورده است؟

[١] الخرايج و الجرايح، ج ٢، ص ٨٤٨، شماره ٦٣.

[٢] تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، محمودى، ص ٢٩٥، شماره ٢٥٦.