با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٦ - تلاش يكى از ياران امام(ع) براى كشتن غافلگيرانه ابن زياد

سپس فرمود: هيچ روزى مانند روز حسين نبود. سى هزار نفر كه مدعى‌اند از اين امت هستند بر ضد او همدست شدند؛ و هر كدامشان با خون او به خداوند تقرب جست و او خداى را به يادشان مى‌آورد، ولى آنها نمى‌پذيرفتند؛ تا آنكه او را از روى ستم و بيداد و دشمنى كشتند ... [١]

بنابراين همان طور كه امام حسن مجتبى و امام سجاد تأييد كرده‌اند سپاه عمر سعد سى هزار تن بوده است. شايان توجه است كه اين دو بزرگوار كسانى را كه در روز عاشورا براى جنگ با امام (ع) بسيج شدند، تعيين كرده‌اند؛ و مفهوم ضمنى اين سخن اين است كه در سپاه عمر سعد كسانى بودند كه از جنگ كناره مى‌گرفتند؛ و به اين ترتيب شمار مجموع سپاه اموى كه در روز عاشورا رو در روى امام (ع) قرار گرفت، به بيش از سى هزار تن مى‌رسيد.

در روايت ابن اعثم كوفى آمده است: سپس ابن زياد به عمر سعد نوشت: من آن قدر اسب و مرد فرستاده‌ام كه هيچ بهانه‌اى براى نجنگيدن با حسين باقى نگذاشته‌ام. پس هيچ كارى را آغاز مكن مگر آنكه هر صبح و شب به وسيله هر كس كه مى‌آيد و مى‌رود با من مشورت كنى- والسلام.

گويد: عبيداللَّه پيوسته نزد عمر سعد پيك مى‌فرستاد و از او مى‌خواست كه در جنگ حسين شتاب كند.

گويد: لشكرها شش روز گذشته از محرم بر عمر سعد گرد آمدند. [٢]

تلاش يكى از ياران امام (ع) براى كشتن غافلگيرانه ابن زياد

بلاذرى گويد: عمار بن ابى سلامه دالانى درصدد برآمد تا عبيداللَّه زياد را هنگام حضور در ميان لشكرش در نخيله به قتل برساند، ولى موفق نشد. پس در انتظار ماند، تا آنكه به سپاه حسين (ع) پيوست و در ركابش كشته شد. [٣]

[١] امالى، شيخ صدوق، ص ٣٧٣- ٣٧٤، مجلس هفتادم، شماره ١٠.

[٢] الفتوح، ج ٥، ص ١٥٩.

[٣] انساب الاشراف، ج ٣، ص ٣٨٨.