با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦ - اخبارى از امام حسين(ع) درباره شهادت خويش

اخبارى از امام حسين (ع) درباره شهادت خويش‌

اخبار نقل شده از امام حسين (ع) درباره شهادت خود و يارانش و زمان و مكان اين شهادت، پس از آنكه در برابر والى وقت مدينه، وليد بن عقبه، بيعت با يزيد را نفى كرد، فراوان است. اين اخبار در ديدارها و گفت و گوهاى آن حضرت به ويژه در دوران پيش از حركت ايشان از مكه تا ساعت شهادت آن حضرت، مطرح شده است.

همچنين آن حضرت در دوران كودكى و خردسالى نيز درباره شهادت و قاتل خويش، خبر داده بود. از جمله آنها اين اخبار است:

١- حذيفة بن يمان گويد: از حسين بن على (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: به خدا سوگند كه سركشان بنى اميه بر قتل من گرد مى‌آيند و عمر بن سعد پيشاپيش آنان است. اين در دوران زندگى پيامبر (ص) بود. گفتم: آيا رسول خدا (ص) اين موضوع را به تو خبر داد. فرمود: نه.

من نزد پيامبر (ص) رفتم و موضوع را به او خبر دادم، حضرت فرمود: «دانش من دانش او و دانش او دانش من است و ما به آنچه موجود مى‌شود، پيش از به وجود آمدنش آگاهيم.» [١]

٢- نقل شده است كه عمر سعد به حسين (ع) گفت: يا اباعبداللَّه، گروهى مردمان نابخرد مى‌پندارند كه من تو را مى‌كشم!

حسين (ع) گفت: آنان نابخرد نيستند، بلكه عاقل اند؛ ولى چشم من از اين روشن است كه از گندم عراق، پس از من، جز اندكى نخواهى خورد. [٢]

٣- امام حسين (ع) فرمود: «به خدايى كه جان حسين به دست او است، بنى اميه از حكومتشان احساس لذت نمى‌كنند، تا آنكه مرا بكشند. آنان كشنده من هستند. چنانچه مرا بكشند، ديگر هيچ يك از آنها نماز نخواهند خواند و هرگز كسى براى خدا به آنها عطايى نخواهد داد. نخستين كشته اين امت من و اهل بيتم هستيم؛ و قسم به كسى كه جان حسين به دست اوست، تا يك هاشمى در روى زمين زنده است، قيامت بر پا نخواهد شد. [٣]

[١] دلائل الامامه، ص ١٨٣- ١٨٤، ح ١٠١، شماره ٦.

[٢] الارشاد، ص ٢٨٢.

[٣] كامل الزيارات، ص ٧٥، باب ٢٣، شماره ١٣.