با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٧ - شخصيت عباس بن امير المومنين(ع)

گويند! عمرو بن حجاج گفت: يا حسين! از اين آب فرات حيوانات مى‌نوشند! به خدا سوگند قطره‌اى از آن نخواهى چشيد تا آنكه از آب جوشان جهنم بنوشى! [١]

دينورى در توصيفى كوتاه و دقيق از واقعه شريعه در روز هفتم مى‌گويد:

آنگاه عباس سوى آب رفت و نافع بن هلال پيشاپيش آنان بود. چون به نهر نزديك شدند، عمرو بن حجاج آنان را منع كرد. عباس و همراهانش بر سر نهر پيكار كردند و آنها را پس راندند! و پيادگان سپاه حسين رفتند و مشك‌هايشان را پر كردند. عباس و يارانش همچنان از آنها دفاع مى‌كردند تا آب را به لشكر حسين رسانند! [٢]

شخصيت عباس بن امير المومنين (ع)

حضرت عباس بن على، مادرش فاطمه ام البنين، دختر حزام بن خالد كلابى است. او بزرگ‌ترين فرزند ام البنين بود كه در چهارم شعبان سال ٢٦ هجرى به دنيا آمد و در هنگام شهادت ٣٤ ساله بود. [٣]

تبيين كامل اين شخصيت مقدس و يگانه نياز به تدوين كتابى مستقل دارد [٤] و در چارچوب اين پژوهش «با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه» امكان انجام آن نيست. ولى براى آنكه از توفيق اداى اندكى از حق بزرگ ايشان محروم نمانيم و نيز براى تبرك، برخى از روايت‌هايى را كه حاكى از عظمت و منزلت والاى ايشان است نقل مى‌كنيم.

امام زين‌العابدين على بن الحسين (ع) مى‌فرمايد: خداوند عباس را رحمت كند. او ايثار كرد و آزموده شد و جانش را فداى برادر كرد تا آنكه دستانش قطع گرديد. آنگاه‌

[١] انساب الاشراف، ج ٣، ص ٣٩٠.

[٢] الاخبار الطوال، ص ٢٥٥.

[٣] ر. ك: مستدركات علم رجال الحديث، ج ٤، ص ٣٥، شماره ٧٤٤٨.

[٤] درباره شخصيت ارزشمند حضرت عباس (ع) كتاب‌هاى مستقل چندى نوشته شده است كه براى نمونه‌به موارد زير مى‌توان اشاره كرد:

العباس بن الامام امير المؤمنين، على بن ابى طالب، مرحوم سيد عبدالرزاق مقرّم؛ بطل العلقمى، مرحوم شيخ عبد الواحد مظفر.