با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦ - پيشگفتار

برانگيزند و از مردم خواسته‌اند كه خطر انتقام حكومتهاى ستمگر را به جان بخرند و به زيارت قبر حسين (ع) بروند. [١]

امام سجاد (ع) فرمود: «هر مؤمنى كه براى حسين بن على (ع) بگريد، به طورى كه اشك بر گونه‌هايش جارى شود، خداوند در بهشت به او غرفه‌اى مى‌بخشد كه ساليان سال در آن سكونت گزيند». [٢]

امام صادق (ع) فرمود: «همه جزعها و بى تابيها مكروه است، مگر جزع و بى‌تابى براى حسين بن على (ع)». [٣]

نيز آن حضرت فرمود: «هر كس براى حسين (ع) شعرى بگويد و بگريد و ديگران را بگرياند، خداوند بهشت را برايش واجب گرداند و او را ببخشايد.» [٤]

نيز آن حضرت فرموده است: «شهادت حسين پلكهامان را زخمدار و اشكهامان را خشكانده است. عزيز ما را در سرزمين كربلا خوار ساخته و تا روز قيامت براى ما غم و اندوه به يادگار گذاشته است. پس گريه‌كنندگان بايد بر حسين (ع) گريه كنند چرا كه گريه بر او گناهان بزرگ را مى‌ريزد.» [٥]

امام رضا (ع) فرمود: «هركس در روز عاشورا كار و كوشش را ترك گويد، خداوند نيازهاى او را در دنيا و آخرت بر آورده سازد و هر كس در روز عاشورا غمزده، اندوهناك و گريان باشد، خداوند روز قيامت را روز شادى و سرورش قرار دهد و چشم او را در بهشت به ما روشن مى‌گرداند.» [٦]

نيز فرمود: «اى پسر شبيب، اگر دوست دارى خداوند را در حالى ديدار كنى كه از گناه پاك شده‌اى، حسين (ع) را زيارت كن! اى پسر شبيب، اگر دوست دارى كه در غرفه‌هاى‌

[١] ر. ك. بحار، ج ١٠١، باب «أن زيارته واجبة مفترضة مأموربها ... و انها لا تترك للخوف».

[٢] بحار، ج ٤٤، باب ثواب البكاء على مصيبته.

[٣] همان.

[٤] همان.

[٥] همان.

[٦] همان.