با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٢ - ١ - شهادت عبدالله بن على(ع)

افتاد، دايى‌اش، اسماء بن خارجه او را گرفت و به كوفه برد. در آنجا او را مداوا كرد و پس از حصول بهبودى به مدينه برد. [١]

حسن مثنى، فرزند امام حسن (ع) ١٨ زخم برداشت و دست راستش نيز قطع شد، ولى به شهادت نرسيد. [٢]

٦- شهادت عمر بن حسن (ع)

به قولى وى از شهداى طفّ است. [٣] ولى ابن جوزى مى‌نويسد: «عمربن حسن را نيز خردسال دانستند و او را نكشتند و رهايش كردند. [٤]

شهادت برادران امام حسين (ع)

درباره اينكه چه تعداد از فرزندان اميرالمؤمنين (ع) در كربلا به همراه امام حسين (ع) كشته شدند، ميان مورخان اختلاف است. از طبرى و مفيد نقل است كه آنها پنج نفر بودند و ديگران شمار آنان را نه نفر دانسته‌اند. ما در اينجا آنهايى را كه مشهور هستند ذكر مى‌كنيم.

١- شهادت عبداللَّه بن على (ع)

شيخ مفيد گويد: «عباس بن على (ع) پس از مشاهده شمار فراوان كشتگان خاندانش، خطاب به برادران مادرى اش يعنى عبداللَّه، جعفر و عثمان گفت [٥]: اى فرزندان مادر، پيش‌

[١] اللهوف، ص ١٩١.

[٢] مقتل الحسين، مقرم، ص ٢٦٣. ذهبى در سير اعلام النبلاء (ج ٣، ص ٣٠٣) نوشته است كه حسن بن حسن كشته نشد و فرزندانى هم دارد.

[٣] خوارزمى در المقتل (ج ٢، ص ٥٣) وى را در زمره كشتگان بر شمرده و گفته است: او خردسال بود.

[٤] تذكرة الخواص، ص ٢٢٩؛ و ر. ك: سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣٠٣.

[٥] مادرشان امّ البنين بنت حزام بن خالد بن ربيعة بن وحيد، و او عامر بن كلاب بن ربيعة بن عامر بن صعصعه‌است. (مقاتل الطالبيين، ص ٨٧). سماوى در ابصار العين، ص ٦٧، مى‌نويسد: «او هشت سال پس از برادرش عباس به دنيا آمد. مادرش فاطمه، ام البنين، است. او مدت شش سال با پدرش، شانزده سال با برادرش حسن و ٢٥ سال با برادرش حسين (ع) زندگى كرد. اين مدت عمرش بود.» در المجدى (ص ١٥) گويد: «و عبداللَّه أبو محمد اكبر در سن ٢٥ سالگى كشته شد.»