با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣٤ - ٣ - شهادت قاسم بن محمد بن جعفر بن ابى طالب

٢- شهادت محمد بن عبداللَّه بن جعفر

محمد بن عبداللَّه بن جعفر بن ابى طالب- كه مادرش خوصاء دختر حفصه بنت ثقيف بن ربيعة بن عائذ بن حارث بن تيم اللَّه بن ثعلبة بن بكر بن وائل بود- [١] به ميدان نبرد آمد و اين رجز را مى‌خواند:

«از كرده‌هاى مردمى كه نسبت به مرگ كورند به خداوند شكايت مى‌كنيم. آنان نشانه‌هاى قرآن و آيات محكم الهى را تغيير دادند و سركشى و كفر را آشكار كردند.» [٢]

سپس جنگيد و سرانجام به دست عامر بن نهشل تيمى كشته شد. [٣]

سليمان بن قته در رثاى او گفته است:

با كسى كه همنام پيامبر بود، در ميان آنان مكر ورزيده شد؛ و با شمشير صيقل خورده بر فرقش زدند.

اى چشم من در هنگام گريه كردن بخشندگى كن، با اشكهايى كه چونان سيل در هر جا جارى است. [٤]

حائرى گويد: سپس جنگيد و ده تن را كشت و سرانجام به دست عامر بن نهشل تميمى كشته شد. [٥]

٣- شهادت قاسم بن محمد بن جعفر بن ابى طالب‌

مامقانى گويد: «... و مادرش ام ولد بود. او پيوسته ملازم پسر عمويش امام حسين (ع) بود و هرگز از او جدا نشد. حضرت، دختر عمويش، عبداللَّه بن جعفر، به نام امّ كلثوم صغرى، دختر حضرت زينب را كه معاويه براى پسرش يزيد خواستگارى كرد و داستانش در جاى‌

[١] ر. ك: تسمية من قُتِل مع الحسين (ع)، ص ١٥١؛ انساب الاشراف ج ٣، ص ٤٠٦؛ و در ابصار العين (ص ٧٧) آمده است: «عائذ بن ثعلبة بن عكابة بن صعب بن على بن بكر بن وائل.»

[٢] الفتوح، ج ٥، ص ٢٠٤.

[٣] تسمية من قتل مع الحسين، ص ١٥١؛ مقاتل الطالبيين، ص ٩٦؛ مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٣، ص ٣١؛ ذخيرة الدارين، ص ١٥٥؛ رجال، شيخ طوسى، ص ١٠٥، شماره ١٠٣٧.

[٤] مقاتل الطالبيين، ص ٩٦.

[٥] تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٠٣.