از اين رو براى آنكه امور بر امت مشتبه نشود و مردم منكر را معروف و معروف را منكر نبينند. [١] آنان را نسبت به آشوبهاى آينده روشن ساخت و از آنان خواست كه حق و باطل را از يكديگر تميز دهند. و به يارى حق بشتابند و باطل را سركوب كنند.

اخبار ويژه شهادت امام حسين (ع) در اخبار وارده از پيامبر (ص) و اميرالمؤمنين (ع) تمركز و تأكيد بيشترى يافته است؛ البته اين به خاطر جايگاه و حرمت شخصيت امام حسين (ع)، فجيع بودن شهادت او و يارانش و نيز به دليل بزرگى مصيبت آنان و اهميت عاشورا در حفظ و بقاى اسلام و نيز به خاطر پاداش بزرگ يارى حسين (ع) و لعنت دايمى و كيفر بزرگ قاتلان و رها كنندگان آن حضرت مى‌باشد.

شايد نزديكى زمان عاشورا به روزگار پيامبر و على (ع) نيز از عوامل اين تأكيد بوده باشد؛ زيرا پيامبر (ص) و جانشين ايشان مى‌دانستند كه بسيارى از صحابه و تابعان روز عاشورا را درك خواهند كرد، بنابراين تأكيد بر اخبار مربوط به شهادت آن حضرت و گفت و گوى مستقيم در اين باره با آنان، موجب تأثير فراوان در دعوت به يارى آن حضرت و هشدار درباره پيوستن به صف دشمنان وى مى‌گرديد. به علاوه با اين كار بر مردم آن روزگار اتمام حجت مى‌شد. از اين رو پيامبر خدا (ص) كسانى را كه با ايشان براى حسين (ع) مى‌گريستند، به طور مستقيم مورد خطاب قرار مى‌داد و مى‌فرمود: اى مردم آيا بر او مى‌گرييد و يارى‌اش نمى‌دهيد!؟ [٢] و على (ع) خطاب به براء بن عازب فرمود: اى براء فرزندم حسين كشته مى‌شود و تو در حالى كه زنده‌اى يارى‌اش نمى‌دهى. [٣]

در مقابل، گروهى از صحابه و تابعان اهل صداقت و اخلاص از اين اخبار سود برده‌اند.

صحابى عاليقدر، انس بن حارث- رضوان اللَّه عليه- از رسول خدا (ص) نقل كرده است كه‌

[١] رسول خدا (ص) فرمود: چه حالى خواهيد داشت، آنگاه كه زنانتان فاسد و جوانانتان فاسق شوند و به‌معروف امر نكنيد و از منكر باز نداريد؟ گفتند: آيا چنين چيزى مى‌شود، اى رسول خدا؟ فرمود: بلى و بدتر از آن! چه حالى خواهيد داشت آنگاه كه به منكر امر و از معروف نهى كنيد؟ گفتند: آيا چنين چيزى مى‌شود؟ فرمود: آرى و بدتر از آن! چه حالى خواهيد داشت آنگاه كه معروف را منكر و منكر را معروف ببينيد؟! (ر. ك: كافى، ج ٥، ص ٥٩، كتاب الجهاد، شماره ١٤).

[٢] ر. ك: مثير الاحزان، ص ١٩.

[٣] ر. ك: الارشاد، ص ١٩٢.