با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٢ - دور كردن سپاه شمر از خيمهگاه

چرا كه چادرهاشان نزديك به هم بود و خودشان نيز نزديك به هم ايستاده از يكديگر پشتيبانى مى‌كردند. چون عمر سعد اين را ديد مردانى را فرستاد تا آنان را از چپ و راست در هم بريزند و در محاصره قرار دهند.

ياران امام حسين (ع) در گروههاى سه و چهار نفره فاصله ميان چادرها را پر مى‌كردند و هر مردى را كه به قصد به هم ريختن و غارت چادرها نزديك مى‌شد از پاى در مى‌آوردند.

در اين هنگام عمر سعد فرمان داد كه خيمه‌ها را ويران نكنند بلكه آنها را آتش بزنند. آنان نيز چنين كردند!

امام حسين (ع) فرمود: بگذاريد چادرها را آتش بزنند كه در اين صورت نمى‌توانند از آنها بگذرند و به شما برسند. همين طور هم شد و دشمن جز از يك سو نمى‌توانست با آنان بجنگد.» [١]

شهادت ام وهب‌

در تاريخ وقايع عاشورا آمده است كه ام وهب، همسر عبداللَّه عمير كلبى از شهيدان حمله نخست بود. وى نخستين بانويى است كه در كربلا به شهادت رسيد. در روايت طبرى آمده است: «همسر كلبى آمد و بر سر جنازه شوهرش نشست و خاك از سر و صورتش پاك مى‌كرد و مى‌گفت: گوارايت باد بهشت».

شمر بن ذى الجوشن به غلام خويش به نام رستم فرمان داد: با چوب بر سرش بكوب! او نيز چنان با چوب بر سر وى كوفت كه در جا مرد.» [٢]

دور كردن سپاه شمر از خيمه‌گاه‌

طبرى در ادامه نقل وقايع حمله نخست مى‌نويسد: «شمر بن ذى الجوشن حمله كرد و با نيزه به خيمه حسين زد و فرياد بر آورد كه آتش بياوريد تا اين خانه را بر سر ساكنانش‌

[١] تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٢٥.

[٢] همان، ص ٣٢٦، نيز ر. ك: انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤٠١ و الكامل فى التاريخ، ج ٣، ص ٢٩١.