با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٩ - ٣٠ - عمرو بن عبدالله جندعى

گفتم: اين كيست؟ گفتند: ابو عمره حنظلى.

سر انجام عامر بن نهشل يكى از بنى اللات بن ثعلبه به او حمله كرد و سرش را بريد.

گويد: زياد مردى شب زنده‌دار بود. [١]

٢٩- سوار بن منعم بن حابس بن ابى عمير بن نهم همدانى نهمى (رض)

سماوى گويد: سوار از كسانى بود كه در روزهاى قبل از جنگ نزد امام حسين (ع) آمد و در حمله نخست جنگيد و مجروح شد و بر زمين افتاد. در الحدائق الورديه آمده است:

سوار جنگيد و چون بر زمين افتاد او را اسير كرده نزد عمر سعد بردند. وى خواست كه او را بكشد ولى خويشاوندانش درباره او شفاعت كردند؛ او با همان حال جراحت نزد آنان ماند و پس از شش ماه از دنيا رفت.

برخى مورخان گفته‌اند: او در اسارت ماند تا آنكه در گذشت. خويشاوندانش درباره قتلش از او شفاعت كردند. در زيارت قائميات آمده است:

سلام بر زخمى اسير شده، سوار بن ابى عمير نهمى؛ [٢] كه مى‌توان اين عبارت را به اسارت وى در وهله نخست حمل كرد. [٣]

٣٠- عمرو بن عبداللَّه جندعى‌

سماوى گويد: بنى جندع تيره‌اى از همدان است. عمرو جندعى از كسانى است كه قبل از شروع جنگ نزد امام حسين (ع) آمد و با او ماند.

در الحدائق آمده است: او همراه حسين (ع) جنگيد و پيكرش بر اثر جراحات پاره پاره شد و بر زمين افتاد. او از ناحيه سر زخم برداشت و خويشاوندانش او را بردند. او در اثر

[١] ابصار العين، ص ١٣٤- ١٣٥، ور. ك: وسيلة الدارين، ص ١٤٥، شماره ٥٥. نيز در اين كتاب آمده است: پدرش عريب از صحابه بود. گروهى از او در طبقات و تراجم ياد كرده‌اند؛ مانند عزالدين جزرى در اسد الغابه. ابن عبدالبر در الاستيعاب، عسقلانى در الاصابه؛ چنان كه گفتيم، مامقانى نوشته است كه وى اهل تقوا بود و شب‌ها را تا بامداد بيدار مى‌ماند و در كربلا حضور داشت ... مامقانى در تنقيح المقال، ج ١، ص ٤٥ مى‌نويسد: او در كربلا حضور يافت و سخت جنگيد تا آنكه در حضور امام حسين (ع) به شهادت رسيد ...

[٢] ر. ك: بحار الانوار، ج ١٠١، ص ٢٧٣؛ و ج ٤٥، ص ٧٣.

[٣] ابصار العين، ص ٣٥- ٣٦؛ ور. ك: وسيلة الدارين، ص ١٥٣، شماره ٧٠.