خداوند- عزوجل- به جاى آنها به او دو بال عطا كرد كه با آنها در بهشت پرواز كند همان طور كه به جعفر بن ابى طالب دو بال داد. عباس در نزد خداى تبارك و تعالى منزلتى دارد كه در روز قيامت همه شهيدان به آن غبطه مى‌خورند. [١]

امام صادق (ع) فرمود: عموى ما عباس ديده‌اى تيزبين و ايمانى استوار داشت. همراه با ابا عبداله جهاد كرد و آزمونى نيكو پس داد و به شهادت رسيد. [٢]

در زيارت وارده از امام صادق (ع) تعبيرهاى شگفت‌انگيزى وجود دارد كه عقل را حيران مى‌كند و حاكى از منزلت والا و مقام بلند حضرت عباس (ع) است. در آن زيارت آمده است:

چون به زيارت قبر عباس بن على (ع) واقع در كنار شط فرات به موازات حائر رفتى بر در سقيفه بايست و بگو: درود خداوند و درود فرشتگان مقرّب و پيامبران فرستاده‌اش و بندگان نيكش و همه شهيدان و صدّيقان و درودهاى پاك و پاكيزه در صبح و شام، بر تو باد اى پسر اميرالمؤمنين! گواهى مى‌دهم به تسليم، تصديق و وفا و خيرخواهى تو نسبت به فرزند پيامبر مرسل (ص) و سبط برگزيده و راهنماى دانا و وصى تبليغ كننده و مظلوم ستمديده.

خداوند از سوى رسول خويش و امير المؤمنين و حسن و حسين- صلوات اللَّه عليهم- به خاطر شكيبايى و بردبارى و رنجى كه تحمل كردى، برترين پاداشها را به تو عنايت فرمايد. خوشا به زندگانى آخرت. خداوند لعنت كند آن كس كه تو را كشت. خداوند لعنت كند آنكه حق تو را نشناخت و حرمت تو را كوچك شمرد. خداوند لعنت كند، آن كه ميان تو و آب فرات مانع گشت. گواهى مى‌دهيم كه تو مظلوم كشته شدى و خداوند به آنچه به شما وعده داده است وفا خواهد كرد.

اى فرزند اميرالمؤمنين من [از سفر] آمده به خدمت رسيده‌ام. قلب من تسليم شهادت شما است. من پيرو شما و آماده يارى شما هستم، تا آنكه خداوند داورى فرمايد و او بهترين داوران است. من با شما هستم نه با دشمنانتان. من به شما و بازگشت شما ايمان دارم. و به‌

[١] امالى، شيخ صدوق، ص ٣٧٣- ٣٧٤، مجلس هفتادم، حديث ١٠؛ نيز آن را در كتاب خصال ج ١، ص ٦٨، باب دوم، حديث شماره ١٠١ نقل كرده است.

[٢] قاموس الرجال، ج ٦، ص ٢٩، شماره ٣٩٠٣، به نقل از عمدة الطالب، ص ٣٥٦.