با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨٣ - ياران امام حسين(ع)

در زيارت ناحيه مقدسه به اين مطلب اين گونه اشاره شده است:

«گواهى مى‌دهم كه خداوند پرده‌ها را براى شما كنار زد و براى شما راه را هموار ساخت و به شما پاداش فراوان بخشيد ...» [١]

خود دشمنان نيز بر شجاعت و پايمردى شگفت‌انگيز ياران امام (ع) اعتراف كرده‌اند.

عمرو بن حجاج زبيدى ملعون، از فرماندهان سپاه اموى در كربلا، در روز عاشورا خطاب به سپاه گمراهى گفت: «اى بى‌خردها! آيا مى‌دانيد با چه كسانى مى‌جنگيد؟ شما با جنگاوران برگزيده اين شهر مى‌جنگيد، مردمى كه تن به قتل و مرگ داده‌اند. نبايد با آنان تن به تن بجنگيد ...» [٢]

عروه (يا عذرة) ابن قيس، از فرماندهان سپاه گمراهى، از امير خويش عمر سعد كمك مى‌خواست و مى‌گفت: آيا نمى‌بينى كه در طول امروز سپاه من از اين عده اندك چه مى‌كشد. [٣]

به مردى كه در كربلا با عمر سعد شركت كرده بود گفتند: واى بر تو! آيا فرزندان رسول خدا (ص) را كشتيد؟ گفت: سنگ بر دهانم! اگر آنچه را ما ديديم تو نيز مى‌ديدى همان كارى‌

[١] بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٧٣.

[٢] انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤٠٠؛ نيز ر. ك: الارشاد، ج ٢، ص ١٠٣. در نقل شيخ قرشى از نسخه خطى انساب الاشراف آمده است: «هر كدام از شما كه به جنگ آنان برود، او را مى‌كشند ...» (ر. ك: حياة الامام الحسين بن على (ع) ج ٣، ص ٢١).

[٣] الارشاد، ج ٢، ص ١٠٤.