با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١ - پيشگفتار

جلد چهارم‌

امام حسين (ع) رويدادهاى كربلا (ج ٤)

پيشگفتار:

الحمدللَّه الذى جعل الحمد مفتاحا لذكره و دليلا على نعمه و آلائه. و الصلاة و السلام على اشرف الخلائق محمد و آله الطيبين الطاهرين.

قدر و عظمت واقعه عاشورا- از سال ٦١ هجرى- سال به سال در حال افزايش است؛ و نام حسين، در شرق و غرب عالم، بيش از پيش بر سر زبانها مى‌افتد.

به راستى سرچشمه اين عظمت و جاودانگى كجاست؟ اين پرسشى است كه اذهان بسيارى را به خود مشغول داشته و شايد پاسخ آن را بتوان در موارد ذيل خلاصه كرد:

اول- در واقعه عاشورا «خون مقدس» فرزند رسول خدا (ص) و فرزند سرور اوصيا و فرزند سرور زنان عالم و يكى از دو آقاى جوانان بهشت و باقيمانده اهل آيه تطهير و سوره هل اتى ريخته شد. خونى كه «در بهشت سكونت گزيد و پايه‌هاى عرش برايش لرزيد و همه آفريدگان و آسمانها و زمينهاى هفتگانه و آنچه درون آنها و در ميان آنهاست و همه آفريدگان ساكن در بهشت و جهنم و آنچه ديده مى‌شود و آنچه ديده نمى‌شود، برايش گريه كردند.» [١]

آرى عاشورا قداستش را از قداست امام حسين (ع) در نزد امت اسلامى مى‌گيرد. آنچه همه روزها را عاشورا و همه سرزمينها را كربلا و ميدان پيروزى خون بر شمشير ساخته، قداست خون پاك حسين (ع) است. همين قداست موجب شده است كه فاجعه عاشورا به صورت بزرگ‌ترين مصايب اسلامى و حتى بزرگ‌ترين مصيبت‌ها در آسمان و زمين درآيد.

[١] كامل الزيارات، ص ٢١٨، باب ٧٩، شماره ٢.