[١] ابن شهر آشوب در المناقب (ج ٤، ص ١١٣) از او به همين نام ياد كرده است. زنجانى در وسيلة الدارين از او با نام «عمروبن جندعى» ياد كرده، ولى زندگينامه‌اش را نياورده است، بلكه در كتابش (ص ١٧٥، شماره ١١٠) زندگينامه مرد ديگرى به نام «عمروبن جندب حضرمى» را آورده و گفته است كه او در حمله نخست كشته شد. او ياد آور شده است كه ابن شهر آشوب در المناقب مى‌گويد: از جمله كشته شدگان در واقعه طف در حمله نخست شخصى به نام عمرو بن جندب حضرمى است. ولى چنين مطلبى در المناقب ديده نمى‌شود. در آنجا نام شخص ديگرى به اسم «عمروبن عبداللَّه همدانى جندعى» آمده است. سماوى زندگينامه وى را در ابصار العين (ص ١٣٦) آورده و نوشته است كه وى به سبب جراحتى كه بر سرش وارد آمد، بر زمين افتاد و خويشاوندانش او را از معركه به در بردند. او بر اثر اين جراحت مدت يك سال در بستر بيمارى افتاده بود و درست سر يك سال مرد. در زيارت ناحيه مقدسه بر وى چنين درود فرستاده شده است: السلام على الجريح المرتث عمرو الجندعى». نيز براى زندگينامه وى ر. ك: وسيلة الدارين، ص ١٧٨، شماره ١١٣.

[٢] ابن شهر آشوب در المناقب (ج ٤، ص ١١٣) ازوى با نام «سواربن ابى عمير فهمى» و در زمره شهيدان حمله نخست ياد كرده است. ولى سماوى در زندگينامه وى نوشته است. سوار بن منعم بن حابس بن ابى عمير بن نهم همدانى نهدى: وى از كسانى بود كه قبل از جنگ نزد حسين (ع) آمد و در حمله نخست جنگيد و مجروح و كشته شد. در الحقائق الورديه آمده است: سوار جنگيد تا آنكه بر زمين خورد و او را به اسارت گرفته نزد عمر سعد بردند. چون آهنگ قتل وى را كرد خويشاوندانش از او شفاعت كردند و سوار همچنان نزد آنها ماند تا آنكه بر اثر جراحات وارده پس از شش ماه درگذشت. برخى ديگر از مورخان گفته‌اند: او تا هنگام مرگ در اسارت بود و شفاعت قبيله‌اش از كشتن وى جلوگيرى كرد. در زيارت ناحيه مقدسه درباره وى چنين گواهى داده شده است: «السلام على الجريح المأسور سوار بن ابى عمير نهمى» كه اين عبارت را مى‌توان بر اسارت وى در آغاز كار حمل كرد.

نيز سماوى نوشته است: «نهمى ... و در برخى كتابها فهمى آمده است كه اشتباهى آشكار مى‌باشد.» (ابصار العين، ص ١٣٥- ١٣٦).

بنابر اين درست اين است كه اين شهيد را در شمار شهيدان حمله نخست قلمداد كنيم. هر چند كه چند ماه پس از روز عاشورا وفات يافت، چرا كه در آن روز مجروح گرديد.