با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٩ - ١٨ - سعد بن حنظله تميمى

محمد بن ابى طالب نيز از وى ياد كرده و در پايان گفته است: «سپس حمله كرد و جنگيد تا كشته شد.» [١]

١٦- يحيى بن سليم مازنى‌

ابن شهر آشوب گويد: «سپس يحيى بن سليم مازنى به ميدان رفت و اين رجز را مى‌خواند:

من دشمن را از دم شمشير برّان مى‌گذرانم، با ضربتى جدا كننده كه امان نمى‌دهد.

من نه ناتوانم و نه شيون مى‌كنم، و از مرگى كه به سويم مى‌آيد بيم ندارم.» [٢]

خوارزمى نيز با اندك تفاوتى در نقل شعر، زندگينامه وى را آورده است. [٣]

١٧- جبلّة بن عبداللَّه‌

در زيارت رجبيه و شعبانيه كه سيد بن طاووس نقل كرده بر وى درود فرستاده شده است. [٤]

به نظر مى‌رسد اين نام تصحيفى از «جبلّة بن على شيبانى» باشد كه در زيارت ناحيه مقدسه بر وى درود فرستاده شده است. [٥]

١٨- سعد بن حنظله تميمى‌

خوارزمى مى‌نويسد: «پس از او- يعنى پس از خالد بن عمرو بن خالد أزدى- سعد بن حنظله تميمى به ميدان رفت و مى‌گفت:

بر شمشيرها و نيزه‌ها شكيبايى مى‌ورزم،

شكيبايى مى‌ورزم براى ورود به بهشت،

[١] تسلية المجالس، ج ٢، ص ٢٩٢.

[٢] مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ١٠٢.

[٣] مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٢، ص ٢١.

[٤] ر. ك: الاقبال، ص ٧١٤؛ بحار، ج ١٠١، ص ٣٤٠.

[٥] ر. ك: بحار، ج ٤٥، ص ٧٢.