با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨٩ - شهادت دو برادر از بنى غفار

شهادت دو برادر از بنى غفار

طبرى مى‌نويسد: «هنگامى كه ياران امام حسين (ع) ديدند كه تلفات آنها زياد شده، و آنان ياراى دفاع از آن حضرت و خودشان را ندارند، براى كشته شدن در برابر آن حضرت از يكديگر پيشى مى‌جستند. از جمله عبداللَّه و عبدالرّحمن پسران عزره (عروه) غفارى آمدند و گفتند: اى ابا عبداللَّه از ما بر شما درود باد! دشمن، ما را محاصره كرده است و ما دوست داريم كه در راه دفاع از شما در حضورتان به شهادت برسيم!

فرمود آفرين بر شما، به من نزديك شويد!

آن دو پيش آمدند و نزديك آن حضرت سرگرم پيكار گشتند. يكى از آن دو مى‌گفت:

قبيله بنى غفار از تيره خندف و بنى نزار به خوبى مى‌دانند،

كه ما، گروه كافران را با تيغ تيز و شمشير برّان سركوب مى‌كنيم.

اى مردم با شمشير «مشرفى» و نيزه‌هاى تيز از نسل آزاده دفاع كنيد. [١]

اما خوارزمى نوشته است كه «قرّة بن ابى قرّه غفارى» پس از «يحيى بن سليم مازنى» به ميدان رفت و مى‌گفت:

بنى غفار و خندف، بعد از بنى نزار به خوبى مى‌دانند ...

سپس جنگيد تا كشته شد. [٢]

شايان ذكر است كه به نوشته ابن شهر آشوب، عبداللَّه در حمله نخست به شهادت رسيد. [٣]

همچنين سماوى نوشته است كه عبداللَّه و برادرش عبدالرحمن به امام نزديك شدند و در فاصله كمى از ايشان مى‌جنگيدند؛ و رجزى را كه يكى مى‌خواند، ديگرى تكميل مى‌كرد ... و آن قدر جنگيدند تا كشته شدند. [٤] بنابراين هيچ بعيد نيست كه اين دو تن در حمله نخست‌

[١] تاريخ الطبرى. ج ٣، ص ٣٢٨.

[٢] مقتل الحسين (ع)، خوارزمى، ج ٢، ص ٢١؛ ابن شهر آشوب از وى با نام قرّة بن ابى غرّه غفارى ياد كرده و نوشته است كه او ٦٨ تن را به هلاكت رساند. اما شيخ صدوق (امالى، مجلس ٣٠، حديث شماره ١) از وى با نام «عبداللَّه بن ابى عروه غفارى» ياد كرده و ضمن نقل رجزش نوشته است كه او بيست تن را به هلاكت رساند.

[٣] ر. ك: مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ١١٣.

[٤] ر. ك: ابصار العين، ص ١٧٥- ١٧٦.