حر بن يزيد رياحى پس از فرود آمدن امام (ع) در كربلا- به ابن زياد نامه نوشت و او را از اين موضوع آگاه ساخت. برخى مورخان روايت مى‌كنند كه در اين هنگام ابن زياد، به امام (ع) چنين نوشت: اما بعد، اى حسين، شنيده‌ام كه در كربلا فرود آمده‌اى. اميرالمؤمنين يزيد بن معاويه به من نوشته است كه به رختخواب نرم نروم و از خمير سير نخورم، تا آنكه تو را به خداى لطيف خبير ملحق گردانم، يا اينكه به فرمان من و فرمان يزيد بن معاويه درآيى.

چون نامه به امام (ع) رسيد آن را خواند و سپس به دور افكند و فرمود: مردمى كه خشنودى خويش را بر خوشنودى پروردگار برگزيند، رستگار نگردند! پيك گفت: اى ابا عبداللَّه، آيا جواب نامه را نمى‌دهيد؟

امام حسين (ع) فرمود: او نزد من جوابى ندارد؛ زيرا كه مستحق دوزخ شده است!

پيك اين سخن را به ابن زياد گفت و او به شدت خشمگين شد. [١]

آنگاه ابن زياد- چنان كه گذشت- فرمان داد كه عمر سعد فرماندهى سپاه را براى جنگ با حسين (ع) بر عهده گيرد. او نيز- پس از مردّد شدن- به همراه چهار هزار تن بيرون آمد تا آنكه در سوم محرم در كربلا فرود آمد، و حرّ با هزار سوار به او پيوست؛ شمار سپاهيانش به پنج هزار رسيد.

ابن اعثم كوفى گويد: سپس عبيداللَّه بن زياد مردم را در مسجد كوفه جمع كرد و منبر رفت و پس حمد و ثناى خداوند گفت: اى مردم! شما خاندان ابوسفيان را آزموده‌ايد و آنان را چنان كه دوست مى‌داريد يافته‌ايد! شما مى‌دانيد كه يزيد مردى است نيك سيرت! با روش پسنديده! كه به رعيت نيكى مى‌كند! و در حفظ مرزها مى‌كوشد! او نيز همانند پدرش به حق مى‌بخشد! اميرالمؤمنين عطاى شما را افزوده است. يزيد بن معاويه به من نوشته است كه چهارهزار دينار و دويست هزار درهم [٢] را ميان شما

[١] الفتوح، ج ٥، ص ١٥٠- ١٥١.

[٢] در آنچه علامه مجلسى از كتاب سيد محمد بن ابى طالب نقل كرده است ذكرى از اين مبلغ ديده نمى‌شود، بلكه در آن آمده است: بر جيره و مواجب شما هر كدام صد تا افزوده است و به من فرمان داده كه آن را ميان شما تقسيم كنم؛ و شما را به جنگ دشمن او، حسين، بفرستم، پس بشنويد و فرمان ببريد. (ر. ك: بحار، ج ٤٤، ص ٣٨٥).