با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣ - ١٠ - حائر و حير

فرمود: جبرئيل هم اينك نزد من بود و به من خبر داد كه حسين (ع) در «شط فرات» كشته مى‌شود و من نمى‌توانم جلوى اشكم را بگيرم! [١]

٨- سرزمين عراق‌

ابو نعيم اصفهانى به نقل از انس بن حارث مى‌نويسد: رسول خدا (ص) فرمود: «اين پسرم در «سرزمين عراق» كشته مى‌شود و هر كس او را ببيند بايد ياريش دهد.» [٢]

٩- پشت كوفه‌

ابن قولويه از على (ع) چنين نقل كرده است: «پدر و مادرم فداى حسين باد كه در «پشت كوفه» به قتل مى‌رسد. به خدا سوگند گويى انواع ددان را مى‌بينم كه بر سر قبرش گردن كشيده‌اند و شب تا به صبح برايش گريه و نوحه‌سرايى مى‌كنند! هرگاه كه چنين شد هشداريد و از ستمگرى بپرهيزيد.» [٣]

١٠- حائر و حير

ياقوت حموى گويد: حاير در اصل به معناى حوضى است كه سيلاب در آن مى‌ريزد، و از اين رو بدين نام خوانده شده كه آب درون آن، سرگردان است و بالا و پايين مى‌رود ...

و بيش‌تر مردم حائر را حير گويند؛ و حائر، قبر حسين بن على (ع) است ... ابوالقاسم گويد:

حائر جمع بسته نمى‌شود؛ زيرا نام محل دفن حسين بن على (ع) است. اما حيران (جمع حاير) به معناى تالاب است. البته اگر مراد كربلا باشد، حير گويند بى آن كه اين واژه را به چيزى اضافه كنند ... [٤]

[١] دلائل النبوه، ج ٢، ص ٥٥٤، حديث شماره ٤٩٣؛ نيز ر. ك. تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، محمودى، ص ٣٤٧، حديث شماره ٢٨٣.

[٢] كامل الزيارات، ص ٨٢، باب ٢٦، حديث شماره ٢ و ٣٠٥، باب ٩٧، حديث شماره ٣.

[٣] همان.

[٤] معجم البلدان، ج ٢، ص ٢٠٨.