با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦٧ - امام حسين(ع) جامهاى بى ارزش طلب مىكند

سپس به ميمنه حمله كرد و گفت:

مرگ از تن دادن به ننگ سزاوارتر است، و ننگ از ورود در آتش سزاوارتر است. آنگاه به ميسره حمله كرد و گفت:

من حسين بن على هستم و از خانواده پدرم حمايت مى‌كنم،

من آهنگ بازگشت ندارم و بر دين پيامبر ره مى‌سپارم.

حضرت آن قدر جنگيد كه به جز آنهايى كه مجروح كرد ١٩٥٠ تن را از سپاه دشمن به قتل رساند. [١]

[شهادت امام حسين ع‌]

امام حسين (ع) جامه‌اى بى ارزش طلب مى‌كند

طبرى مى‌نويسد: «هنگامى كه امام حسين (ع) با يك گروه سه چهار نفره باقى ماند، شلوارى محكم از پارچه خواست كه برقش چشم را خيره مى‌كرد. سپس براى آنكه غارتش نكنند، آن را پاره پاره كرد. يكى از يارانش گفت: اى كاش زيرش شلوارك مى‌پوشيديد.

فرمود: «آن لباس خوارى است و پوشيدنش شايسته من نيست.» [٢]

طبرى به نقل از ابو ليلى گويد: «هنگامى كه حسين بن على (ع) احساس كرد كه كشته مى‌شود، فرمود: كهنه جامه‌اى كه كسى را به آن تمايلى نباشد بياوريد تا زير جامه‌ام بپوشم ...» [٣]

ابن شهر آشوب مى‌نويسد كه حضرت فرمود: «برايم جامه‌اى بى ارزش بياوريد تا به جز اينجامه‌ام بپوشم كه عريانم نكنند، چون مرا مى‌كشند و غارت مى‌كنند ...» وقتى شلواركى براى حضرت آوردند، از پوشيدنش خوددارى كرد و گفت: اين لباس اهل ذمه است.

آنگاه چيزى بزرگ‌تر از شلوارك و كوچك‌تر از شلوار آوردند و حضرت آن را پوشيد.» [٤]

[١] مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ١١٠؛ تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣١٨؛ بحار، ج ٤، ص ٤٩؛ العوالم، ج ١٧، ص ٢٩٣.

[٢] تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٣؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٩٣؛ بغية الطالب، ج ٦، ص ٢٤١٧؛ تهذيب الكمال، ج ٦، ص ٤٢٨؛ الارشاد، ج ٢، ص ١١١؛ الدر النظيم، ص ٥٥٨؛ اعلام الورى، ج ١، ص ٤٦٨.

[٣] المعجم الكبير، ج ٣، ص ١٢٥؛ مثير الاحزان، ص ٧٤؛ لواعج الاشجان؛ ص ١٦٢؛ اللهوف، ١٧٤.

[٤] مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ١٠٩.