تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٦ - شرح آيات
- صلّى اللَّه عليه و آله- كه گفت: «سياحة امتى الجهاد- سياحت امت من جهاد است»، و هجرت كردن به اين مفهوم شكلى از سياحت است. و صفات ياد شده بر حسب درجه است، چنان كه ايمان برتر از تسليم و اسلام است، و قنوت بالاتر از ايمان و همچنين ... و اين چند صفت مهمترين صفات است، و در پى آنها صفات ظاهرى درجه دوم مادّى مىآيد
«ثَيِّباتٍ وَ أَبْكاراً- شوهر كردگان (بيوگان) و دوشيزگان.» [٦] پس از آن كه قرآن اين مطلب را بيان كرد كه رسول اللَّه- صلّى اللَّه عليه و آله- مىتواند در جامعه، اگر زنانش به خدا توبه نكنند و آنان را طلاق دهد زنانى بهتر از ايشان بيابد، به مؤمنان فرمان مىدهد كه مسئوليت مكتبى را در چارچوب خانواده تحمّل كنند، چه واجب است كه مؤمن در آن بكوشد كه خود و ديگر افراد خانوادهاش را از آتش جهنم حفظ كند، و اين بزرگترين مسئوليت مؤمن در برابر خانوادهاش محسوب مىشود.
«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً- اى كسانى كه ايمان آوردهايد، خود و كسانتان را از آتشى نگاه داريد كه.» اين آيه بزرگى است كه براى انسان مؤمن خطوط مسئوليت او را ترسيم مىكند تا او را از چارچوب فرديّت خارج كند و به سوى خواستههاى انسانى و دينى گسترده سوق دهد، يعنى به آنجا كه انديشيدن براى رهايى و رستگارى ديگران همچون جزئى از مسئوليت او در زندگى به شمار مىرود. و به همين جهت است كه امامان راهنما در تفسير خود درباره اين آيه كريمه تأكيد كردهاند. سليمان بن خالد گفته است: به امام صادق- عليه السلام- گفتم كه مرا اهل بيتى است كه حرف مرا مىشنوند، آيا آنان را به اين امر بخوانم؟ گفت: «آرى، خداى عزّ و جلّ در كتابش گفته است: (الآية)، [١٣] و از ابو بصير روايت است كه گفت: از ابو عبد اللَّه- عليه السلام- در خصوص اين آيه پرسش كردم كه خودم را مىتوانم نگاه
[١٣] - نور الثقلين، ج ٥، ص ٣٧٢، به نقل از اصول الكافى.