تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٣ - شرح آيات

فرستاد،» و فرمان و امر خدا همان احكام و تعاليم او است.

«وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ‌- و هر كه از خدا بترسد، خدا گناهانش را مى‌زدايد.»/ ٦٩ اينك پرسش اين است كه: تقوا چگونه سيئات انسان را مى‌زدايد و محو مى‌كند؟ و پاسخ آن اين است كه به دو سبب

١- بدان سبب كه خطاهاى انسان كه به تنگناها و دشواريهايى همچون طلاق و ويران شدن علاقه‌اش با همسر خود مى‌انجامد، نتيجه مستقيم روش نادرستى است كه در زندگى از آن پيروى مى‌كند، همچون روش هوا و هوس يا روشهاى بشرى مايه گمراهى، و در نتيجه پيروى نكردن او از راه راست و محكم خدا. و تقوا به مفهوم گسترده آن تنها ايمان داشتن به خدا و ترسيدن از او نيست، بلكه علاوه بر آن بازگشت آدمى به راه مستقيم پروردگار خويش است كه مى‌تواند متكفل اصلاح كردن خطاهاى او شود و در واقع آثار منفى آنها را از ميان ببرد.

٢- و از آن جهت كه تقوا حسنه‌اى بزرگ است، براى بخشيده شدن خطاهاى فرعى در نزد خدا شفيع او مى‌شود. و علاوه بر اين كه تقوا گناهان را از ميان مى‌برد، بهره بزرگ ديگر تقوا براى آدمى در آن است كه جزا و پاداش را افزايش مى‌دهد.

«وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً- و پاداش او را بزرگتر مى‌سازد.» چه در اين شك نيست كه عمل صالح، همچون صدقه، با تقوا همراه بودن بيش از آن ثواب و پاداش دارد كه بدون آن، و از آن جهت چنين است كه هر چه ايمان آدمى افزايش پيدا كند، اتقان و درستى عمل و خلوص شخص در آن، و در نتيجه نزديكتر شدن او به پروردگارش فزونى پيدا مى‌كند، و اين خود سبب زياد شدن پاداش وى در نزد خدا خواهد بود.