تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤٨ - زمينه كلى سوره
پرستش براى خود آن سنگ نيست بلكه روحى را مىپرستد كه به خيال او در پيرامون آن گردش مىكند.
جن از جمله آن ارواح است كه برانگيخته شده و هنوز درباره آن جدل فراوان تا حد خرافه و خيال مبالغه شده وجود دارد، و بعضى چنان گمان كردهاند كه آنها خود به خود و بدون خالق آفريده شدهاند، و بعضى ديگر براى آنها به اجراى نقش خير و شر در زندگى قائلند، و به همين جهت خرسند نگاه داشتن جنّيان در نظر ايشان ضرورى به نظر رسيده و بدين گونه مشرك شدهاند ...
وحى الاهى خرافه را از واقعيت جدا كرده و حق را در اين خصوص آشكار ساخته و فرهنگهاى باطل بافته شده در پيرامون جن را ريشه كن ساخته است. و در اين سوره كه به نام سورة الجن خوانده شده، گوشههايى از جنيان با اعتماد بر علم خدا كه محيط بر هر چيز است، و پندارها و انديشههاى دروغ و بربافته را در آن اثرى نيست، آمده است/ ٤٣٠ و آيات آن به زبان ايشان با ما سخن مىگويند. (آيات ١- ١٤) آن كس كه در آيههاى اين سوره به دقت نظر كند، وجوه تشابهى اساسى ميان تمدن ايشان و تمدن بشرى مشاهده مىكند
- آنان آفريدگانى مكلّف از جانب خدا براى پذيرفتن حق و پيروى از رسالت تجسم يافته او در قرآناند.
٢- واقعيت اجتماعى و سياسى آنان تا حدّ دور و گستردهاى شبيه واقعيت اجتماعى بشرى است، پس در ميان ايشان پيشوايانى وجود دارد كه بر جامعه جنيان تسلط دارند و با گردنكشى و سفاهت بر ديگر افراد جنس خود ستم روا مىدارند، و به طاغوتهاى بشرى و فرمانروايان تبهكار در ميان ايشان شبيهاند.
٣- و همچنين در همان خطاهايى غوطهور مىشوند كه گمراهان بشرى نيز در آنها فرو مىروند، همچون شريك قائل شدن براى خداى عزّ و جلّ.
٤- و در نتيجه در ميان ايشان صالح و غير صالح و مسلمانان و كافران به همان گونه وجود دارد كه در ميان افراد بشر.