تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧١ - رهنمودهايى از آيات

٣٧ [عزين‌]: يعنى جماعتهاى پراكنده و تشكيل يافته از گروه‌هاى كوچكتر. و در المفردات آمده است كه: ريشه آن از (عزوته فاعتزى) يعنى او را به كسى نسبت دادم پس قبول نسبت كرد، و چنان است كه بعضى از آن جماعتها به بعضى ديگر نسبت دارند، يا از لحاظ نسبى و يا از لحاظ همپشتى، و به قولى «عزين» از عزا عزاء فهو عز گرفته شده كه به معنى تصبّر و تأسّى است پس تو گويى نام است براى جماعتى كه بعضى از آن به بعضى ديگر تأسى كرده‌اند.

٤٣ [الاجداث‌]: گورها.

/ ٣٥٤

آنهايى كه نمازشان را هميشگى مى‌دارند

رهنمودهايى از آيات

از قرآن چنان الهام مى‌گيريم كه شخصيت بشرى بر دو گونه است

اول: شخصيتى تغيير پذير كه از اوضاع و احوال محيطى تأثير مى‌پذيرد، و همه ظواهر بر آن منعكس مى‌شود، و از اين لحاظ ميان آنچه مايه شادى مى‌شود يا مايه حزن و اندوه، تفاوتى وجود ندارد، يا ميان خير و شر، و اين طبيعت اكثريت مردم است.

دوم: شخصيت استقرار يافته‌اى كه نماز (و پيوند محكم با پروردگار كاينات) آن را رهبرى مى‌كند، و دارندگان آن استقامت در زندگى را از ايمان به پروردگار جهانيان به دست مى‌آورند، و اين امرى است كه آنان را بر مؤثرهاى منفى‌