تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٦ - شرح آيات

وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ/ ٣٢٦ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى‌، [١٠٨] و به همين جهت است كه خدا فرستاده خود را مورد خطاب قرار داده و گفته است وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً* وَ جَعَلْنا عَلى‌ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ فِي آذانِهِمْ وَقْراً، [١٠٩] و كافران و مشركان از پيش به اين حقيقت اعتراف كرده بوده‌اند

وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ‌. [١١٠] و اين خصوصيت در رسالت، نمود تكذيب كردن به آن را از طرف بعضى از افراد انس و جن تفسير مى‌كند، بدان سبب كه رسالت در مرتبه‌اى عالى قرار دارد كه كمتر بشر مى‌تواند به آن بالا رود، و خدا مى‌داند كه جماعت كثيرى از آنان به زودى آن را تكذيب خواهند كرد.

«وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ‌- و ما مى‌دانيم كه گروهى از شما آن را تكذيب خواهند كرد.» با سه تأكيد لفظى «إنّ» و لام در «لنعلم» و «أنّ»، و هنگامى كه تكذيب مى‌كنند براى آن است كه به درجه پرهيزگارانى نرسيده‌اند كه متذكر وحى باشند و به آيات آن تسليم شوند و حقايق بزرگ آن را فرا گيرند، نه اين كه عيب از قرآن باشد.

«وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ‌- و آن حسرتى براى كافران است.» حسرت دختر، خسارت است، و اثر معنوى مترتّب شده بر آن، و بدين گونه قرآن به هر دو امر با هم اشاره كرده است، و از آن جهت چنين است كه آن حقى است كه باطل آنان را از ميان مى‌برد، پس اين باطل در دنيا نابود مى‌شود، به همان گونه كه ميزان اعمال خلق در آخرت است، او شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته مى‌شود و خبر آورنده‌اى است كه سخنش تأييد مى‌شود، و هر گاه دروغ بگويند كارهايشان كه موجب حسرت آنهاست به ايشان نموده مى‌شود و شفاعت نمى‌گردند