تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٥ - رهنمودهايى از آيات
صعودا».
٤٦ [مغرم]: دينى است كه بر عهده آدمى است و در پرداختن آن تحت فشار قرار گرفته است، و اصل آن از ضرورت پيدا كردن با الحاح است، و از آن است گفته خداى تعالى إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً.
٤٨ [مكظوم]: مكظوم كسى است كه از تصرف در امور ممنوع شده، و از آن است: كظمت رأس القربة يعنى سر آن را بستم، و كظم غيظ يعنى فرو خوردن خشم و جلوگيرى از چيزى كه سبب پيدا شدن آن مىشود، كظم خصمه يعنى دشمن خود را با دادن چيزى كه سبب آرامش او شد (مكّن، مكّت) از دشمنى بازداشت.
/ ٢٣٣
پس براى رسيدن فرمان پروردگارت شكيبا باش
رهنمودهايى از آيات
در اين درس درباره آيات مربوط به اسباب تكذيب به رسالت و گريختن از مسئوليتهاى آن بحث مىشود، و آن
اولا: آرزوهاى باطلى است كه بر پايه رؤياى برابر بودن مردمان در جزا بنا شده است، و همين امر است كه مترفان را به تصديق نكردن به رسالت و عمل كردن به مضامين آن و تحمّل مسئوليت در زندگى وا مىدارد، و به اين كه از خود بپرسد كه چون جزا يكسان است، به چه دليل شخص مىبايستى خود را مكلف به تكليفى