تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٣ - شرح آيات
برابر چشم مردمان، بلكه هرگز سينه خود را با نيت بد آلوده نمىسازد، چه اين يكى را خدا مىداند. و اين بزرگترين ضامن براى ملتزم بودن به نظام است، و آمارها نشان مىدهد كه هشتاد درصد جرمهايى كه در جهان اتفاق مىافتد، برخاسته از اين اعتقاد شخص مجرم است كه مىتواند از شرّ رقابت و كيفر رهايى پيدا كند، بدان سبب كه حاكم و قاضى به هر درجهاى از فهم كه رسيده باشد، باز هم از لحاظ قدرت و اطّلاع و مجازات محدوديت دارد، ولى آيا براى خداوند متعال هم كسى مىتواند چنين محدوديتى را تصور كند؟ هرگز ... و قرآن كوچكترين تصورى را در اين باره از ميان مىبرد، چه به صيغه سؤال مىگويد
«أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ- مگر نمىداند كه چه كس او را آفريده كه لطيف و تيزبين است؟» و علم او به دقيقترين و پنهانترين چيزها نفوذ مىكند.
«الْخَبِيرُ- و آگاه است،» و به آفريدگان خود علم شامل و كامل دارد، و در آن صورت كه خبير و آگاه از نوع بشر با اسبابهاى دقيق مىتواند از دقايق چيزها آگاه شود، ديگر چه سخنى مىتوان درباره آفريدگار علم مطلق گفت؟! پس اى انسان، در آن كوشش مكن كه خود را فريب دهى، و به نداى شيطان كه مىخواهد تو را بفريبد و به تو بگويد كه از همه ديدهها دورى پس از پرداختن به گناه بيم مدار، گوش فرامده.
روايتى در معنى «الخبير» به جا مانده از امام على بن موسى الرضا- عليه السلام- بدين گونه آمده است: «و اما خبير به معنى كسى است كه هيچ چيز از او پنهان و دور نمىماند، و اين از راه آزمودن و عبرت گرفتن از چيزها حاصل نمىشود، چون در تجربه و اعتبار دو علم است كه اگر آنها نباشد علمى وجود ندارد، و هر كس چنين باشد نادان است (پيش از علم، و معرفتش محدود)، و خدا پيوسته از آنچه آفريده خبير و با خبر و آگاه است، و خبير در ميان مردم خبر گيرنده از نادانى آموزنده و متعلّم است، پس اسم را جمع كردهايم و در معنى اختلاف وجود دارد». [٣٥]/ ١٥٧ پس
[٣٥] - نور الثقلين، ج ٥، ص ٣٨٣.