تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٥ - شرح آيات

است.

«كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ‌- خداوند آيات خود را بدين گونه براى شما آشكار مى‌كند، باشد كه بينديشيد.» [٢٦٧] بنا بر اين نخستين شرط انفاق صالح آن است كه در راه خدا باشد، و شرط دوم آنكه با منت و آزار نباشد و براى ايجاد طبقه در اجتماع به كار نرود، و شرط سوم را قرآن در اين آيه بيان كرده است

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ‌- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از پاكيزه‌هاى آنچه به دست آورده‌ايد، و آنچه از زمين براى شما بيرون آورده‌ايم، انفاق كنيد، و براى انفاق كردن آهنگ چيزهاى پليد و ناپاكيزه آن نكنيد.» بايد براى انفاق بهترين چيز خود را انتخاب كنيد، خواه آن را به كوشش خود به دست آورده باشيد، همچون پول و ساختمان و آنچه به دست خود ساخته‌ايد، يا كوششى در آن نكرده باشيد، همچون آنچه از كشاورزى و دامدارى بهره شما شده باشد. مهم آن است كه بهترين مال و دارايى خود را براى تقديم كردن به خدا برگزينيد و به هيچ وجه نظرتان به آن نباشد كه قسمتهاى بد و ناپاك و نامطلوب دارايى خود را انفاق كنيد، و به اين انديشه بيفتيد كه اگر كار بر عكس مى‌بود و شما فقير مى‌بوديد و ديگران به شما انفاق مى‌كردند، اين چيزهايى ناپاك و پليد را قبول مى‌كرديد؟

«وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ‌- جز با چشمپوشى آنها را نمى‌ستانيد.» «وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ- و بدانيد كه خدا بى‌نياز و ستوده است.» خدا به انفاق شما نياز ندارد، و از درياى بى‌نيازى خود بر شما تفضل مى‌كند/ ٤٦٣ و شما و همگان او را ستايش مى‌كنيد؛ از خداى خود ياد بگيريد و از ثروت خود به ديگران ببخشيد تا بر اين كنار ثناخوان شما باشند.