تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٦٨ - شرح آيات

و در استوارى و التزام تجسّم پيدا مى‌كند.

/ ٧١٨ [١٨٧] و از فسادانگيزيهاى اهل كتاب كه رويارويى با آن واجب است، تبليغات منفى آنان درباره دين جديد است كه در چارچوب چيزى قرار مى‌گيرد كه قرآن در آيه گذشته مسلمانان را نسبت به آن هشدار داد و گفت كه امت به زودى از كافران چيزهاى مايه آزار فراوان خواهد شنيد.

اين تبليغات مخالف صريح با پيمان بسته شده ميان خدا و ايشان و هر صاحب فهم و فرهنگ است و بنا بر آن بر ايشان لازم است كه آن را براى مردم آشكارا بگويند و چنين پيمانى را كتمان نكنند.

«وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ‌- و در آن هنگام كه خدا به كسانى كتاب داد، از ايشان پيمان گرفت كه آن را بر مردم آشكار سازند و پنهان نسازند، سپس آن را پس پشت انداختند و به بهاى اندك فروختند.» و قرآن تأكيد مى‌كند كه در پشت اين تبليغات پول اندكى از كالاى دنيا قرار گرفته است.

[١٨٨] و به همان‌گونه كه هر كس صاحب علم است بايد مسئوليت انتشار دادن آن را بدون ترس تحمل كند، به همان‌گونه نيز وظيفه آن كس كه مال دارد اين است كه مال خود را در راه خدا خرج كند، بى‌آنكه طمع مادّى در برابر اين دادن مال داشته باشد (همچون اين كه در برابر مردم مورد ستايش قرار گيرد) يا حتى اين كه گرفتار عجب و غرور شود (يعنى شاد شود و چنان تصور كند كه آنچه بر عهده داشته كاملا به انجام رسانيده است).

قرآن حكيم با آيه گذشته قصد آن داشته است كه طبقه احبار را از چارچوب تأثير در اجتماع بيرون كند، و به همين منظور در آيه گذشته آمده است كه آنان در امانت خدا در علم خيانت كردند.

و در اين جا مى‌خواهد طبقه توانگران بخيل را بكوبد كه مال خود را جز براى‌