تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٨ - چارچوب مسئوليتها

اين همان عناصر اساسى ايمان و شالوده بناى شخصيت اسلامى است كه قرآن آن را به صورت خلاصه در پايان سوره‌اى مى‌آورد/ ٤٨٨ كه در آن به تفصيل از ايمان به كتابهاى فرستاده خدا و ايمان به همه فرستادگان بدون حساسيت داشتن در مقابل يكى از آنها نسبت به ديگران كه به خود ايمان زيان مى‌رساند، سخن گفته است.

مثلا، يهوديان كه به پيغمبرى محمد (ص) بنا بر حساسيتى كه در مقابل اعراب داشتند ايمان نياوردند، حتى به رسالت موسى نيز كافر بودند، چرا كه اين رسالت رنگ نژادى نداشت، بلكه الاهى بود و جهودان به آن رنگ عنصرى و نژادى زدند.

و ايمان داشتن به فرشتگان رمز ايمان به قدرت و تسلط خدا بر هر چيز است، و به اين كه او است كه جهان را از بالاى عرش بزرگ خود كه آسمانها و زمين را فرامى‌گيرد اداره مى‌كند.

چنين ايمانى دارنده آن را به شنيدن و فرمان بردن برمى‌انگيزد. شنيدن براى فهميدن كتاب خدا و رسالتهاى او، و فرمان بردن از پيامبران خدا و دعوت كنندگان به سوى او.

«وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ- و گفتند

شنيديم و فرمان برديم؛ پروردگارا ما را بيامرز، و بازگشت ما به سوى تو است.» و ايمان تو را به آن وا مى‌دارد كه احساس مسئوليت كنى و از گناه كردن بترسى و براى رسيدن به آمرزش تلاش كنى، به همان‌گونه كه ايمان به خدا آدمى را به آن وا مى‌دارد كه به بازگشت بندگان خدا به سوى او مؤمن شوى و به اين كه خدا پاداش و كيفر مى‌دهد و به زنده كردن مردگان قادر است.

چارچوب مسئوليتها

[٢٨٦] حدود مسئوليت و در نتيجه حدود تقوايى كه درسهاى گذشته درباره آن بحث مى‌كرد، چيست؟

١- قدرت. قدرت شرطى عقلى براى تكليف است، و به همين سبب خدا