تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٠٩ - خطر ربا
كه اينها دو ستون اجتماع اسلامى محسوب مىشوند.
٣- شتاب ورزيدن در عملى ساختن كارهاى نيك و وجود انگيزهاى ذاتى در نزد فرد مسلمان براى انجام دادن واجبات.
٤- انفاق در راه خدا و فروخوردن خشم و چشمپوشى و بخشش به اين اعتبار كه سبب استحكام روابط افراد امت با يكديگر مىشود و كسى را كه به اين گونه رفتارها مىپردازد براى فداكارى در راه خدا و گذشتن از مال و غرور در اين راه پرورش مىدهد و آماده مىسازد.
٥- آمرزش خواهى پس از گناه، به اين اعتبار كه بزرگترين جلوگير نفسانى از گناه به شمار مىرود.
ساختن انسان و اجتماعى با صفات ياد شده، آماده كردن راستين ميدان نبرد براى رويارويى با دشمن است، و اگر جز اين باشد جنگ به شكست مىانجامد و محتواى رسالتى شايسته نخواهد داشت.
شرح آيات
خطر ربا
[١٣٠] ربا يا بهرهكشى از مال كه به صورت طبيعى هر چه سالها افزايش يابد و فقر و مسكنت فقيران بيشتر شود، بر مقدار آن و بر سيرى و زياده خواهى ثروتمندان افزوده خواهد شد، خطرى بزرگ براى يگانگى امت اسلامى و در نتيجه براى آن شخصيت آرمانى رسالتى محسوب مىشود كه جامعه اسلامى آن را همچون نمونهاى براى يك زندگى خوشبخت عرضه مىكند، و بر خطر مواجه شدن با دشمن مىافزايد.
ربا خوارى گاه با ذره كوچكى آغاز مىشود، ولى در نفس شخص مالدار چندان رشد مىكند كه به صورت درخت بزرگ و پليدى از حرص و آزمندى درمىآيد، و در نفس شخص نادار ديوار ستبرى از ناراحتى و تنفر مىسازد، و در داخل اجتماع چندان رشد مىكند كه ربا خواران عنوان يك طبقه نفرتانگيز پيدا مىكنند و