تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢٠ - از احكام روزه

كنند و از ستمگرى بر بندگان خدا دورى گزينند. و اگر روزه به تقوى و پرهيزگارى نيانجامد، چه سودى مى‌تواند داشته باشد، به همان‌گونه كه اگر نماز از كار زشت و بد جلوگيرى نكند سودى ندارد. و به همين سبب قرآن پس از روزه به حرمت مال پرداخته و گفته است

«وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ‌- و مالهاى خودتان را در ميان خود به باطل مخوريد.» در آن هنگام كه مال برادرت را به غصب صاحب شده‌اى، يا به خدعه و فريب؛ يا از طريق تقلب در معامله كه باطل است؛ و در آن صورت كه مال او را به قمار يا تجارت زيانبخش مالك شده‌اى كه آن نيز باطل است، و كسانى كه مالهاى مردم را به باطل مى‌خورند، به احكام نيرومندان استناد مى‌كنند، و در اين كار با ايشان شريكند. لذا خداوند مى‌فرمايد

«وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌- و آن را نزد دادرسان و قضات نيندازيد تا اين كه مقدارى از مالهاى مردم را بر خلاف حق و به گناه بخوريد، و حال اين كه شما مى‌دانيد.» [١٨٩] و خانه نيز همچون مال حرمت دارد، بدان سان كه جايز نيست از ديوار خانه كسى بالا روند و وارد خانه او شوند. و به مناسبت ماه رمضان و ارتباط آن با ديدن هلال، قرآن در آغاز بحث از روزه حكم آن را بيان كرد، و سپس هشدار داد كه تنها اين براى معتقد بودن به ديندارى شخص كافى نيست، و گفت

هرگز ... ملتزم بودن به واجبات اجتماعى مهمتر از ملتزم بودن به ظواهر دين است.

«يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِ‌- از تو درباره هلالهاى ماه مى‌پرسند، بگو: اينها براى اندازه‌گيرى وقت جهت مردم و براى شناختن زمان حج است.» «وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها- نيكى آن نيست كه از پشت بام به خانه‌ها درآييد،»/ ٣٣٧ و اين، كار گروهى از جاهليان بود كه به پندار ايشان اين كار نشانه‌اى از