تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٩ - سنگدلى

داشتند كه با حماقت تمام، كتاب خدا را تحريف كنند و قرآن اين نكته را مورد تأكيد قرار مى‌دهد كه اين جماعت عامل اصلى گمراهى توده‌هاى بيسواد بوده‌اند.

شرح آيات

سنگدلى‌

[٧٤] سنگدلى در پى ناچيز شمردن آموزشهاى دين و توجّه بدان و توجّه به پوسته آن ظهور مى‌كند و لذا خداوند مى‌فرمايد

«ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً- و پس از اين قلبهاتان سخت شد همچون سنگ بلكه سخت‌تر.» چگونه قلبهاى آنان سخت‌تر از سنگ شد؟ زيرا سنگ گاهى سودى كم يا زياد در بر دارد و بدين ترتيب نقشى در زندگى ايفا مى‌كند ولى انسانى كه قلبش سنگ شد در زندگى براى خود هيچ نقش مثبتى قايل نيست و هيچ مسئوليتى را متوجّه خود نمى‌داند.

«وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ- و چون شكافته شود آب از آن بيرون جهد.» همان‌گونه كه گاهى سنگ خاشع درگاه الهى و سنّتهاى زندگى است.

«وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ‌- و گاه از ترس خدا از فراز به نشيب فروغلتد.»/ ١٧٨ با اين تفاوت كه قلب انسان سنگدل هرگز خاشع نمى‌شود. خداوند سپس صاحبان اين قلبها را تهديد مى‌كند و مى‌فرمايد

«وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ‌- و خدا از آنچه شما مى‌كنيد غافل نيست.» [٧٥] قرآن سپس به ما مى‌گويد كه مشكل اين عدّه در آگاهى نداشتن ايشان نيست بلكه عامل آن بى‌ايمان بودن آنهاست. خداوند مى‌فرمايد

«أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ‌- آيا طمع مى‌داريد كه به شما ايمان‌