تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٠ - سوره البقرة(٢) آيات ٢١ تا ٢٥

تاريكيها و رعد و برق را در خود دارد، و ما در آن به نورى آسمانى نيازمنديم كه بر ما، همچون آبى كه از آسمان فرومى‌بارد، فروريزد، ولى بايد به اين نور چنگ زنيم تا در رنج و زحمت زندگى به خود واگذاشته نشويم و در تاريكى حيران نمانيم.

و گاه پروردگار بر ما خشم مى‌گيرد و چشم و گوش را از ما بازمى‌ستاند، و به اندازه يك انگشت جا به جا شدن در امور زندگى براى ما توانايى باقى نمى‌ماند، چرا كه خدا بر ما محيط است و هر چه بخواهد مى‌كند، و روا نيست كه به آنچه در زندگى از مظاهر نيرومندى و توانايى است فريفته شويم، و خود را به جاى خداوند سبحانه و تعالى صاحب قدرت بدانيم، چه او بر ما محيط است و مى‌تواند سخت ما را بر اين فريفتگى و اشتباه بگيرد.

/ ١١٢

[سوره البقرة (٢): آيات ٢١ تا ٢٥]

يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (٢١) الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٢٢) وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى‌ عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (٢٣) فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ (٢٤) وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فِيها خالِدُونَ (٢٥)

/ ١١٣