تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٨ - از احكام روزه

خوراك و نپرداختن به عمل جنسى در روز است، و اما در شب اسلام به صورت مطلق عمل جنسى و خوردن جز در زمانهاى معين روا نمى‌داشت، ولى اين حكم پس از آن سبكتر شد، همچون بسيارى از احكام سخت آغاز رسالت كه پس از آن تخفيف پيدا كرد، و شايد به سببى بوده باشد كه امتها در آغاز پيدايش خود التزام و تعهد بيشتر داشته‌اند.

«أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى‌ نِسائِكُمْ‌- در شبهاى روزه براى شما نزديكى كردن به زنانتان روا است.» ارتباط جنسى داشتن با زنان همسر همچون دژى است كه شما را از گرفتار شدن به لغزشگاههاى جنسى حفظ مى‌كند، همان‌گونه كه شما نيز براى همسران خود حكم چنين دژى را داريد؛ بسيارى بزهكاريها از جنس و روابط جنسى برمى‌خيزد، و لذا خداوند متعال درباره زنان گفته است

«هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَ‌- آنان لباس شمايند و شما لباس ايشانيد.» و پرداختن به روابط جنسى در شبهاى روزه، نخست حرام بود، ولى مردم آن را راست اجرا نمى‌كردند و به همين سبب حكم تحريم تخفيف پيدا كرد.

«عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ‌- خدا دانست كه نسبت به خود خيانت مى‌كنيد.» و به سبب شهوت جنسى به آن ستم روا مى‌داريد.

«فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَ‌- پس توبه شما را پذيرفت و از شما درگذشت؛ اينك با زنان خود نزديكى كنيد،»/ ٣٣٥ و اين كار را به هدف حكيمانه اين كه خدا فرزندانى بهره‌تان كند انجام دهيد، چه عمل جنسى خود به خود هدف نيست، بلكه وسيله رسيدن به هدف عالى فرزند پيدا كردن است.

«وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ‌- و چشم به راه چيزى باشيد كه خدا براى شما مقدر كرده است.»