تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٨ - پرهيزگارى در پيوند زناشويى

«وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا- و چون زنان را طلاق گفتيد و به پايان مدت خود رسيدند، يا آنان را به نيكى نگاه داريد، يا به نيكى رها كنيد، و آنان را براى زيان رساندن و تعدى كردن به ايشان نگاه نداريد،» براى اين كه به آنان زيان برسانيد، و از بستن پيمان زناشويى با مرد ديگرى مانع شويد، كه دشمنى و ستمى بزرگ است.

«وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ‌- و هر كس چنين كند، بر خود ستم كرده است.» از آن روى كه حدود خدا براى پاسدارى از حقوق مردم موافق با مصلحت همه است؛ پس اگر شخص از آنها تجاوز كند و حقوق ديگران را در معرض تعدّى قرار دهد، شخص ديگرى خواهد آمد و حقوق خود را در معرض تجاوز قرار خواهد داد، و بدين گونه هرج و مرج رواج پيدا خواهد كرد. بنا بر اين، پيش از آنكه كسى در انديشه ستم كردن بر مردم بيفتد، ناگزير بايد اين ستم را در چارچوب اجتماعى كلى قرار دهد و موقعيت را تحليل كند. آيا خواهان آن است كه ظلم و نابسامانى و ... و ... به اجتماع بازگردد يا نه./ ٤٠١ اگر خواهان اين ظلم است اقدام كند و منتظر نتايج آن باشد. از اين جا است كه قرآن اين ستمكاران را به ياد نعمت رسالت مى‌اندازد و مى‌گويد

«وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ‌- و آيات خدا را به ريشخند مگيريد، و نعمتى را كه خدا به شما داده و كتاب و حكمتى را كه بر شما فرستاده و با آن به شما پند مى‌دهد، به ياد آوريد.» آيا دوست داريد كه به زندگى دوران جاهليت بازگرديد كه در آن نه كتابى بود و نه دستورى براى زندگى شما، و نه حكمتى كه جزئيات رفتار شما را بيان كند؟

«وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ‌- و از خدا بترسيد و