تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٥ - حق شوهر پس از وفات

مال فرزندان زن نزد او است به آنان زيان برساند، و بر ايشان سخت بگيرد». [٢١] «وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ‌- و بر وارث نيز چنين است،» و بايد هزينه زندگى خانواده را بدهد.

«فَإِنْ أَرادا فِصالًا- پس اگر خواستند (فرزند خود را) از شير بگيرند،» لا بد با اين كار، همچون ديگر كارهاى خانواده، «عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ- با رضايت و مشاوره دو طرف صورت بگيرد،» ولى بدان شرط كه سبب تضييع حقوق مادر كه فرزند خود را شير داده است نشود، بلكه بر پدر لازم است به اندازه‌اى كه مادر شير داده است حق او را بدهد و سپس فرزند را به دايه بسپارد.

«فَلا جُناحَ عَلَيْهِما وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ- پس گناهى بر ايشان نيست؛ و اگر بخواهيد كه براى فرزندان خود دايه بگيريد، گناهى بر شما نيست، بدان شرط كه آنچه را كه بايد بدهيد به خوشى بدهيد؛ و از خدا بترسيد، و بدانيد كه خدا به آنچه مى‌كنيد بينا است.» تقوى و ملتزم بودن به حدود الاهى در قضاياى اجتماعى انسان، آدمى را از هرج و مرج و بى‌مسئوليتى مى‌رهد.

حق شوهر پس از وفات‌

[٢٣٤] تسلسل طبيعى در جريان طلاق و شير دادن فرزند و نگاه داشتن عدّه،/ ٤١٠ ما را به بحث درباره ملتزم بودن زن به سوگوار بودن بر شوهرش پس از وفات او، همچون حقى از حقوق شوهر بر زن، از يك سو، و نگاه داشتن عده از سوى ديگر