تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٦٦ - شرح آيات

/ ٧١٦ فرستادگان دلايل و بينات ديگرى همراه خود داشتند.

«وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌- و با آنچه شما گفتيد، پس چرا، اگر راست مى‌گوييد، آنان را كشتيد؟» شما كفر خود را با اين دروغها مى‌خواهيد پاكيزه و مشروع جلوه دهيد، و طبقه توانگران خوشگذران، كفر ورزيدن خود را به پيامبران و به نهضتهاى پيشرو، با همين گونه دروغها و تهمت بستنهاى شنيع موجه جلوه مى‌داده‌اند.

[١٨٤] و تكذيب رسالت تازه از همين ايستار اساسى در مقابل هر رسالت و هر رسول برمى‌خيزد.

«فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْكِتابِ الْمُنِيرِ- پس اگر تو را تكذيب كردند، پيامبرانى پيش از تو نيز تكذيب شده‌اند كه بيّنات و زبورها و كتاب نوربخش آورده بودند.» بنا بر اين دليلى براى ترسيدن از اين طبقه نيست، چه همه رسالتهاى آسمانى با همه تكذيبهاى اينان پيروز شد، همان‌گونه كه شايسته نيست كه مردم از تكذيب اينان متزلزل شوند و در راستى رسالت ترديد كنند، چه آنان در پى مصلحت و هواهاى نفس خويش‌اند و هيچ چيز ديگرى جز اين نيست.

البيّنات: معجزات ظاهرى است همچون عصاى موسى و مرده زنده كردن عيسى.

الزّبر: كتابهاى نازل شده از آسمان.

و شايد الكتاب المنير عبارت باشد از: آيات محكم زبورها كه راه گمراهان را روشن مى‌سازد، و از لحاظ معنى برابر كلمه «فرقان» است.

[١٨٥] بر ما است كه در برابر اين طبقه سر فرود نياوريم و از همه آرايش زندگى دنيا كه در اختيار ايشان است متأثر نشويم، چه به زودى از ميان مى‌رود يا دارندگان آنها از ميان مى‌روند. بزرگى راستين مخصوص آن كس نيست كه چند/ ٧١٧ دينار بيشتر دارد، و نمى‌تواند خود را از آتش دوزخ برهاند و داخل فردوس شود.

«كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ‌