تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٤ - شرح آيات

فروفرستاديم شك داريد، پس سوره‌اى همانند آن بياوريد/ ١١٦ و ياران و گواهان خود جز خدا را به يارى بخوانيد، اگر راست مى‌گوييد.» و طبعا اين همه حتى شهداى دور از خدا بر اين گواهى خواهند داد كه قرآن بر همه آنچه پيش از آن فروفرستاده شده برترى دارد، و در اين صورت شك را كنار بگذاريد و به فرستاده خدا بگرويد.

اين رسالت دومين عقيده از عقايد اسلامى و حلقه‌اى است كه به حلقه توحيد يعنى نخستين عقيده اسلامى پيوسته است.

[٢٤] «فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ‌- و اگر چنين نكنيد و نتوانيد، كه هرگز نخواهيد توانست، پس از آتشى بترسيد كه فروزانه آن مردمانند و سنگها و براى كافران آماده شده است.» اين نخستين كيفر است كه كافران را به اين آتش بزرگ مجازات مى‌كنند كه آدمى و سنگ در آن با هم مى‌سوزند.

[٢٥] و اما مؤمنان به خدا و رسالتهاى او در باغهايى قرار خواهند گرفت كه همه نعمتهاى زندگى و افزون بر آن در اختيارشان است.

«وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ- و به كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو كردند، مژده ده كه آنان را باغهايى است كه از زير (درختان) آنها جويها روان است.» پس جايگاه ايشان منطقه مزروعى است كه در آن شكوه درختان و زيبايى نهرها و نعمتهاى زندگى همه در كنار يكديگر ديده مى‌شوند.

«كُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً- و هر زمان كه از آنها ميوه‌اى روزى ايشان شود، گويند: اين چيزى است كه از پيش به آن روزى داده شديم و همانند آن را آورده بودند.» كه اين از جهتى همان روزى است كه در دنيا بهره آنان شده بود، و از جهت ديگر تا حدّ زيادى شباهت دارد به آنچه در آخرت نصيب ايشان مى‌شود، بدان‌