تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٣ - شرح آيات
«يا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ- اى مردم، پروردگارتان را بپرستيد كه شما و كسانى را كه پيش از شما بودند آفريد، باشد كه پرهيزگار شويد.» [٢٢] و پرسش ديگر اين است كه چرا بايد خدا را بپرستيم و نسبت به او خاضع باشيم و زندگى را كه با ما پيوستگى مستقيم دارد و به ما روزى و زيبايى و نيرو مىبخشد نپرستيم؟
پاسخ: زيرا كه آن او است.
«الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ- آنكه زمين را براى شما گسترد و آسمان را برافراشت و از آسمان آب فروريخت و از هر گونه ميوه روزى شما كرد.» اوست كه در آغاز، زندگى را به صورتى آفريد كه بتوانيم از آن بهرهمند شويم. اگر زمين همه از آهن مىبود، چگونه مىتوانستيم بر آن زندگى كنيم، و چگونه مىتوانستيم بر آن خانه بسازيم و كشاورزى كنيم و راه بسازيم و ... و ... و اگر آسمان چنان مىبود كه شهابهاى فراوان آن بر سر ما فرومىريخت، چگونه مىتوانستيم بر روى زمين زندگى كنيم؟ سپس چنان كرد كه آب از آسمان بر زمين فروريزد، و زمين را چنان ساخت كه گونهاى مختلف رستنيهاى آن روزى ما باشد.
آيا روا است پس از اين همه به پرستش چيزى جز خدا بپردازيم؟ هرگز! «فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ- پس براى خدا مانندهايى قرار ندهيد، و شما (اين را كه خدا شريك ندارد) مىدانيد.» [٢٣] چگونه خدا را مىپرستيم؟
به پيروى از فرستادگانش، و مخصوصا آخرين فرستادهاش كه با معجزه قرآن آمده، و از ما پرسيده است كه: آيا مىتوانيد چيزى مانند اين قرآن بياوريد؟
پس پيروى از او واجب است و پيروى او تجسّم يافتن عبادت و پرستش خدا است.
«وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ- و اگر درباره آنچه بر بنده خود